น้ากากไปเอง แต่เขาไม่รู้ว่าใครคือผู้อยู่เบื้องหลังการลอบสังหารพวกเขาในวันนั้น
ยิ่งไปกว่านั้นทันทีที่หลินเมิ้งหยามาถึงที่นี่ จั่วชิวเฉินไม่แม้แต่จะสงสัยในตัวนางและยอมรับนางในทันที
พอมาคิดดูแล้ว เรื่องนี้ไม่น่าสงสัยไปหน่อยหรือ?
แม้ตลอดหลายวันมานี้เขามิได้อยู่ดูแลหลินเมิ้งหยาตลอดเวลา แต่ไม่ว่าจั่วชิวเฉินหรือจั่วชิวอวี้ล้วนชักจูงหลิ นเมิ้งหยาให้เข้าร่วมกับหอป๋ายเฉา
ในที่สุดเขาก็ล่วงรู้เป้าหมายของจั่วชิวเฉินแล้ว
เขาเพียงแค่อยากใช้ประโยชน์จากหลินเมิ้งหยาในการเป็นตัวแทนเข้าไปควบคุมหอป๋ายเฉา
หากเรื่องราวเป็นไปตามที่จั่วชิวเฉินเล่าแล้วล่ะก็ เช่นนั้นพวกคนที่พ่ายแพ้ในการแข่งขันไม่มีทางปล่อยหลินเมิ้ง งหยาไปอย่างแน่นอน
แต่ไหนแต่ไรมาชีวิตของพวกเขาล้วนตกอยู่ในอันตราย หากตอนนี้ยังคิดจะเข้าไปแหย่รังแตนอีกล่ะก็ ต่อให้เขาดูแลความป ปลอดภัยของนางอยู่ทุกวันคืน แต่ถึงกระนั้นเขาคงมิอาจปล่อยนางคลาดสายตาไปได้แม้เพียงชั่วพริบตาเดียว
หากต้องผลักหลินเมิ้งหยาเข้ากองเพลิง เช่นนั้นสู้ปล่อยให้นางอยู่เคียงข้างเขาอย่างปลอดภัยจะดีกว่า
คำถามของหลงเทียนอวี้ทำให้จั่วชิวอวี้พูดไม่ออก
ถูกต้อง คนที่ยืนยันตัวตนของหลินเมิ้งหยาเป็นคนแรกก
