ข่าวใหญ่ยิ่งนัก! เรียกว่าเป็นข่าวดังในรอบร้อยปีเลยก็ว่าได้!
“เอาล่ะ เลิกทำหน้านิ่วคิ้วขมวดกันได้แล้วเพคะ จะว่าไปหม่อมฉันต่างหากที่ต้องเหนื่อย ทั้งที่ยังไม่ทันจะทำอะไร แต่ก็มีคนแพร่ข่าวลือว่าหม่อมฉันถูกเอาใจจนกลายเป็นคนหยิ่งผยองไปเสียแล้ว”
หลินเมิ้งหยาหยอกล้อคนทั้งสาม เคยได้ยินมาว่าเวลาคนฉลาดคิดจะทำอะไรย่อมไม่ต้องมีใครเข้าไปบงการมาก่อน
ดังนั้นเมื่อคนทั้งสี่มาเจอกัน พวกเขาจึงรวมหัวกันแสดงละครโดยไม่มีบท
หลงเทียนอวี้ต้องการให้คนบงการซู่เหมยลดการป้องกันลงและเผยไต๋ออกมามากขึ้น เท่านี้พวกเขาก็จะมีอำนาจในการควบคุมสถานการณ์แล้ว
ส่วนจั่วชิวเฉินและจั่วชิวอวี้ต้องการให้ชื่อเสียงของหลินเมิ้งหยาลือเลื่องไปไกลทั่วทั้งใต้หล้า ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขายังอยากให้ทุกคนรู้ว่าไม่มีใครสามารถเข้ามาแทนที่ตำแหน่งของหลินเมิ้งหยาได้
ส่วนชื่อเสียงด้านลบที่กล่าวว่านางเป็นคนเย่อหยิ่งจองหองนั้นมีไว้เพื่อใช้ประโยชน์ในหอป๋ายเฉา
นางเชื่อว่าเรื่องเหล่านี้จะมีประโยชน์ต่อนางในอนาคต
ดังนั้นนางจึงอาศัยเรื่องของซู่เหมยในการดึงดูดให้แมงเม่าบินเข้ากองเพลิง
แค่คิดไม่ถึงเลยว่าบุรุษทั้งสามจะเข้าถึงบทบาทเช่นนี้ แม้อารมณ์ที่แสดงออกมาจะมิใช่ข
