ี่เอง นี่มันตรรกะอะไรกันนี่? แม้ท่านอ๋องของพวกเราจะเจ้าชู้ แต่ก็มิได้หมายความว่า าใครจะเข้าห้องของพระองค์ได้ตามใจอยาก พวกเจ้าไม่รู้กฎระเบียบเลยหรือ? หากคิดจะเป็นอนุภรรยา เช่นนั้นจำเป็นต้อง ได้รับการอนุญาตจากพระชายาก่อน ในเมื่อนายหญิงของพวกเรามาถึงที่นี่แล้ว เหตุใดน้องสาวของเจ้าจึงหลบซ่อนตัวอยู่แ แต่ในห้องเล่า?”
ป๋ายซ่าวมีนิสัยดุเด็ดเผ็ดร้อนอยู่เป็นทุนเดิม ดังนั้นจึงเอ่ยกับฝ่ายตรงข้ามโดยมีโทสะคุกรุ่น
หลินเมิ้งหยาอดปรายตามองหลงเทียนอวี้ไม่ได้ แต่นางกลับพบว่าเขามีสีหน้าอึดอัดใจอย่างเห็นได้ชัด
เจ้าชู้? ฮ่า ฮ่า เกรงว่าชั่วชีวิตนี้หลงเทียนอวี้คงมิเคยถูกว่ากล่าวเช่นนี้มาก่อน
“แม่นางพูดถูกแล้ว แต่น้องสาวของข้า…เป็นคนขี้อาย ดังนั้นเรื่องนี้ข้าจะเป็นผู้ปรึกษากับพระชายาเอง”
คำพูดนี้ทำให้คนอื่นๆ เบะปากอย่างพร้อมเพรียงกัน
ขี้อาย? สตรีที่ยังมิออกเรือนบุกเข้าห้องบุรุษที่มีภรรยาแล้วอย่างหน้าไม่อายนี่น่ะหรือ?
ตอนนี้ต่อให้ดึงตู้โตวออกจากร่างและบอกว่าตนเองเป็นสาวพรหมจรรย์ก็รังแต่จะทำให้คนอื่นขบขันเสียเปล่าๆ
“ปรึกษากับเจ้า? เช่นนั้นก็ดี ตามกฎของจวนอวี้ หากคิดจะเข้ามาเป็นอนุภรรยา เช่นนั้นต้องเป็นหญิงสาวพรหมจรรย์ แต
