ลยแม้แต่กระผีกเดียว เพียงประโยคนี้ชัยชนะก็ตกเป็นของพระชายาแล้ว
หงอวี้คิดไม่ถึงเลยว่าเรื่องราวจะกลับตาลปัตรเช่นนี้
นางพบเจอคนมามากมาย เพียงได้เจอหลงเทียนอวี้หนแรกก็รู้ได้ทันทีว่าเขามิใช่คนธรรมดา แต่บุรุษที่โดดเด่นเช่นน นี้มิเคยหยุดเพราะสตรีเพียงนางเดียว
ทว่าท่านอ๋องอวี้ผู้สง่างามกลับไม่แยแสต่อสิ่งใด ความอ่อนโยนมีไว้เพื่อพระชายาเพียงผู้เดียว
จบแล้ว ต่อให้ซู่เหมยได้เป็นอนุภรรยาของหลงเทียนอวี้ แต่ชีวิตของนางคงไม่มีวันอยู่อย่างสุขสบาย
“ในเมื่อแล้วแต่ข้า เช่นนั้นข้าจะขอรับนางเอาไว้แทนท่านอ๋องก็แล้วกัน”
ไม่มีใครคาดคิดว่าหลินเมิ้งหยาจะออกหน้ารับอนุภรรยาแทนหลงเทียนอวี้
แม้แต่หลงเทียนอวี้เองยังตกตะลึง ขณะที่คิดจะเอ่ยปฏิเสธ เขากลับเห็นแสงประกายแห่งความเย็นชาในแววตาของหลินเมิ งหยา
อ้อ…ดูเหมือนชายาของเขาจะมีแผนในใจ
มองดูสถานการณ์ในเวลานี้ หากเขาไม่ให้ความร่วมมือ เห็นทีคงจบไม่สวยอย่างแน่นอน
สุดท้ายจึงจำยอมน้อมรับฉายาท่านอ๋องจอมเจ้าชู้แต่โดยดี
“แต่ว่า….”
หงอวี้เตรียมพลิกลิ้น ใบหน้าของหลินเมิ้งหยาจึงปรากฏรอยยิ้มน้อยๆ
“ข้าเป็นชายาเอก นางเป็นเพียงนางบำเรอ ดังนั้นนางย่อมมีศักดิ์มิต่างอันใดจากสาวใช้ในจวน ช่วง
