อาไว้ด้วยกัน อันที่จริงข้ามีโอกาสหนีรอดออกมาได้ แต่กลับถูกนางฟ้องผู้คุม ยิ่งไปกว่านั้นตอนที่ข้าเพิ่งถูกจับตัวไป ข้ามียาพิษติดตัวมากมาย ตอนแรกข้าคิดว่านางเป็นคนดี ดังนั้นจึงแอบบอกนาง แต่ใครจะรู้เล่าว่านางจะนำไปบอกคนพวกนั้น ฉะนั้นข้าจึงหมดหนทางหนี”
หลังจากล่วงรู้สาเหตุแล้ว หลินเมิ้งหยารู้สึกคาดไม่ถึงเลยแม้แต่น้อยว่าเด็กสาวท่าทางน่าสงสารเช่นซู่เหมยจะเป็นคนแบบนี้ แต่บางทีอาจเพราะถูกจับกุมตัว ดังนั้นจึงยอมจำนน
“ยังมีอีกเจ้าค่ะ นางมักพูดว่าตัวเองเป็นหญิงสาวบริสุทธิ์และกลัวว่าพี่สาวจะสร้างความลำบากให้กับนาง ตอนแรกนางต่างหากที่เป็นฝ่ายตามหาพี่สาว! ตอนแรกพวกเราถูกส่งไปที่หอนางโลมของพี่สาวนาง คิดไม่ถึงเลยว่าคืนที่ถูกส่งตัวออกขายนางจะหาพี่สาวของตัวเองเจอ จากนั้นนางบีบน้ำตาเพื่อขอร้องให้พี่สาวช่วยเหลือนางออกไป แต่พอมาตอนนี้กลับบอกว่าไม่รู้จักพี่สาวของตัวเอง ฮึ พวกมนุษย์สองหน้ากระบี่สามคม!”
ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้
หลินเมิ้งหยาหันไปมองท่านอ๋องของนาง
หากเป็นไปตามที่อาซิ่วเล่า นั่นแสดงว่าซู่เหมยพยายามเป็นอย่างยิ่งที่จะหนีออกมาจากตำบลซื่อฟาง แต่เพราะเหตุใดนางจึงต้องพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้มากับพวกนางด้วย
