เล่า?
“เจ้าคิดว่าซู่เหมยยังมีวัตถุประสงค์อื่นอีกหรือไม่?”
อันที่จริงหลินเมิ้งหยาเองก็รู้สึกตะขิดตะขวงใจกับตัวตนของซู่เหมยเช่นเดียวกัน แต่ไม่ว่าจะคิดเช่นไรนางก็คิดไม่ออกว่าซู่เหมยมีเป้าหมายอะไร
“ข้าคิดว่านางคงถูกใจพี่ต้าหยวนเข้าให้แล้ว ท่านมองไม่เห็นหรือ? เมื่อครู่ยังโอดโอยเจ็บแขนอยู่เลย แต่ตอนนี้กลับส่งยิ้มหวานหยดย้อยให้กับเขาแล้ว”
อาซิ่วกล่าวด้วยน้ำเสียงเปี่ยมโทสะ ครั้นเมื่อตอนนางถูกจับตัว ซู่เหมยผู้นี้ทำให้นางต้องตกที่นั่งลำบาก
ซ้ำตอนนี้นางยังแสร้งทำท่าทางใสซื่อไร้เดียงสา เมื่อดูจากอารมณ์ของอาซิ่ว เห็นได้ชัดว่านางไม่พอใจเป็นอย่างมาก
หลังจากชำเลืองมองซู่เหมยอีกหน หลินเมิ้งหยาตรึกตรองอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะส่ายหน้า
“ข้าว่ามันไม่ง่ายขนาดนั้น”
เรื่องในหุยชุนฟางทำให้นางนึกเรื่องบางอย่างขึ้นมาได้ ทุกสิ่งไม่อาจตัดสินได้เพียงการมองมุมเดียว โดยเฉพาะในสถานการณ์ชวนน่าสงสัยเช่นนี้
ซู่เหมยหาใช่คนธรรมดาเหมือนอย่างที่แสดงออกมา
เรื่องโจ๊กหกคว่ำเป็นเพียงเรื่องเล็ก นางไม่มีทางว่ากล่าวซู่เหมยอย่างแน่นอน แต่ซู่เหมยกลับแสดงท่าทางเจ็บปวดแต่ไม่กล้าพูดออกมาต่อหน้าทุกคน
ราวกับว่านางต้องการยั่วยุอารมณ์ของอาซิ่วอย่างไรอย่าง
