หลานสาวของตงฟางสวี
เฮ้อ สุดท้ายเผือกร้อนก็ถูกโยนเข้ามาในขบวนการค้าของเขาจนได้
“พี่ชาย ท่านไปเก็บของก่อนเถิด ข้าขอคุยธุระกับท่านกัวก่อน”
เด็กฉลาดเช่นอาซิ่วหันไปส่งยิ้มให้ท่านกัว แม้ทั้งสองจะไม่เคยทำความรู้จักกันมาก่อน แต่นางหาได้หวาดหวั่นไม่ ฉะนั้นผู้ใหญ่และเด็กสาวต่างนั่งถลึงตาจ้องมองกันอยู่ที่โต๊ะ
“อืม ห้ามเสียมารยาทเด็ดขาด”
หลินเมิ้งหยารู้สึกอ่อนล้าเล็กน้อย แม้จะกลับมาได้อย่างปลอดภัย แต่ถึงกระนั้นนางก็ยังรับรู้ได้ว่าตำบลซื่อฟางมีภยันอันตรายอยู่ทั่วทุกสารทิศ
อ้างอิงจากคำพูดของมั่วฉิน นางรู้ได้ทันทีว่าเพียงตนเองเหยียบเข้ามายังตำบลซื่อฟาง นางก็ถูกหุยชุนฟางจับตามองแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้นหุยชุนฟางยังเกี่ยวข้องกับป๋ายหลงและเฮยฮู่
จากคำพูดของนายท่านและหงอวี้ นางพอจะเดาได้ว่ามีคนไม่น้อยต้องการจับตัวนาง บางทีการเดินทางในคราวนี้อาจถูกศัตรูจับจ้องอยู่นานแล้ว หากเป็นอย่างที่คิด เกรงว่าหนทางข้างหน้าจะต้องยิ่งอันตรายเป็นแน่
ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดนางมักรู้สึกเสมอว่าตนเองเสมือนแมลงที่ติดอยู่บนใยแมงมุม
ความกลัวอย่างไม่มีสาเหตุพุ่งผ่านเข้ามาทั่วทุกสารทิศ นางไม่อาจรู้ที่มาที่ไปของความกลัวเหล่านั้น แต่หัวใจ
