้าใดๆ ออกมา
บางทีนางอาจให้อภัยหงอวี้ได้ในอนาคต แต่แน่นอนว่ามิใช่ตอนนี้
เดินผ่านห้องโถงกว้าง ไม่นานพวกนางก็ได้ยินเสียงดังเอะอะครื้นเครง
กลิ่นหอมนานาชนิดกอปรกับกลิ่นดินระเบิดสมผสานเข้าด้วยกันจนสีหน้าของหลินเมิ้งหยาเคร่งขรึมลงกว่าเดิม
เพียงเดินเข้าไปก็ได้เห็นห้องโถงขนาดใหญ่ซึ่งกำลังมีการแสดงเต้นระบำ
บนพื้นปูเอาไว้ด้วยพรมขนแกะหนานุ่ม อุณหภูมิภายในห้องค่อนข้างอบอุ่น พวกผู้ชายกึ่งนั่งกึ่งนอน ซ้ำยังสวมใส่เพียงเสื้อผ้าชั้นเดียว
ทว่าพวกเขากลับสวมหน้ากากหลากชนิดแตกต่างกัน ยิ่งไปกว่านั้น ข้างกายของผู้ชายเหล่านั้นมีหญิงสาวหน้าตางดงามเพริศพริ้งคอยรับใช้
ก่อนเข้ามาที่นี่ หลินเมิ้งหยามองพวกเขาเป็นเพียงภาพประกอบในตำราเรียนเล่มหนึ่ง
หากพวกหมอศัลยแพทย์ต้องการนำพวกเขาไปเป็นอาจารย์ใหญ่ก็คงมิใช่เรื่องยาก
ระบบเซินหนงยังคงทำงานเป็นปกติในระบบประสาทส่วนกลาง กลิ่นฉุนกึกตลบอบอวลที่นี่ทำให้ระบบเซินหนงส่งเสียงร้องเตือนนางอย่างต่อเนื่อง อีกทั้งยังพยายามแจ้งความไปยังตำรวจ
หลินเมิ้งหยารู้สึกฉงนกับโหมดการทำงานนี้
คิดไม่ถึงเลยว่าระบบเซินหนงจะเชื่อมต่อกับระบบของกรมตำรวจ แต่ปัญหาหลักก็คือที่นี่หาได้มี Wifi ดังนั้นจึงมิอาจแจ้งความได้
