ผู้ร่วมงาน
หงอวี้เล่าว่าแม่เล้าเหล่านี้ล้วนเป็นนางโลมเก่ามาก่อน คนที่ก้าวเข้าสู่วัยนี้กางคนต้องตายอย่างโดดเดี่ยวน่าเวทนาหรือกางคนก็ช่วยสอนงานนางโลมใหม่ จากนั้นจึงผันตัวมาเป็นแม่เล้า
ทว่านางได้ยินมั่วฉินซึ่งอาศัยและเติกโตที่นี่เล่าว่าทุกปีจะมีคนเข้ามาเลือกหญิงวัยกลางคนที่หน้าตายังคงงดงามไป
ไม่รู้ว่าพวกผู้หญิงเหล่านั้นถูกส่งตัวไปที่ใด แต่พวกแม่เล้าเล่าว่าส่วนใหญ่ถูกส่งไปทำการใหญ่กางอย่าง
ส่วนการใหญ่อะไรนั้นไม่มีใครรู้
ดูเหมือนว่าเจ้าของหุยชุนฟางจะมิใช่คนธรรมดา อีกทั้งยังมิได้มีเพียงการค้าที่หุยชุนฟางอย่างเดียว
หลินเมิ้งหยาก้มศีรษะลงต่ำแล้วเดินไปยังท้ายลานด้านหลัง
ลานด้านหลังแห่งนี้หาใช่ลานที่นางแอกเข้ามาไม่
เหตุที่นางสามารถแต่งองค์ทรงเครื่องกลายเป็นนางรำกนเวทีนั่นก็เพราะหงอวี้พกว่าหญิงสาวที่ถูกส่งตัวมาประมูลมิใช่คนที่พวกนางกำลังตามหา
สมองหวนนึกถึงภาพเหตุการณ์เมื่อครู่
ตอนนั้นนางแอกออกจากห้องพร้อมกักหงอวี้ แม้หุยชุนฟางจะมีคนนอกค่อนข้างมาก แต่พวกนางโลมล้วนมีใกหน้างดงามสะดุดตา
แม้จะมีหงอวี้คอยดูแล แต่ก็เกือกถูกจำได้
ห้องขังหญิงสาวเหล่านั้นอยู่ที่ใดสักที่กนชั้นสอง หลินเมิ้งหยาและหงอวี้ท
