ชะงักอยู่กับที่ ดวงตาพลันสอดประสานกับนางรำคนนั้น
หลงเทียนอวี้ยืนนิ่งเหมือนคนโง่ทันทีที่ได้สบตากับนาง
บางทีอาจเพราะฤทธิ์ของเหล้า หรือบางทีเพราะดวงตาคู่นี้เหมือนกับหลินเมิ้งหยาไม่มีผิด
ราวกับต้องมนต์ ขาของหลงเที้ยนอวี้ก้าวเข้าไปทางเวทีทีละก้าว
บางทีอาจเพราะท่วงท่าสง่างามและรัศมีน่ายำเกรง ฉะนั้นเขาจึงดูไม่เหมือนแขกเหรื่อทั่วไป
แม้จะเอ่ยเช่นนี้ แต่ดอกไม้งามคนไหนบ้างที่ไม่ล่วงรู้ความคิดของผู้ชาย
นิ้วเรียวยาวขาวนวลดั่งหยกยื่นเข้าไปเกี้ยวชายหนุ่ม
ขอเพียงเป็นบุรุษ ไม่ว่าอย่างไรก็มิอาจปฏิเสธ
หัวใจกระตุกสั่นไหวขณะเดินมาหยุดแทบเท้าหญิงสาวบนเวที
ไม่ว่าใครก็มองออกว่านางรำผู้นี้เลือกแขกผู้มีเกียรติร่างสูงกำยำหล่อเหลาคนนั้นแล้ว
ผู้ชายทุกคนล้วนส่งเสียงเฮ แม้ว่าลึกๆ ในใจจะอิจฉาก็ตาม
ทว่าแม้นางรำคนนั้นจะงดงาม แต่นางหาใช่สีสันหลักของค่ำคืนนี้ไม่ ต่อไปภายภาคหน้าพวกเขายังคงมีโอกาส แต่ถ้าหากพวกเขาพลาดงานประมูลครั้งสำคัญในคราวนี้ เช่นนั้นโอกาสของพวกเขาคงไม่มีอีกแล้ว
ครุ่นคิด ตนเองสามารถเป็นชายคนแรกของหญิงงาม อยู่ๆ เลือดในกายพลันพลุ่งพล่าน
หลงเทียนอวี้ก้าวเท้าไปหยุดอยู่ตรงหน้านางรำคนนั้น มือยื่นเข้าไปเพื่อจะ
