หลินเมิ้งหยาเก็บอาการหื่นกามของตนเองเมื่อครู่
คิดไม่ถึงเลยว่าท่าทีแทะโลมเช่นนี้จะสามารถทำให้นางเอาตัวรอดมาได้
“น้องชิงเกอ เจ้าเกือบทำข้าตกใจตายไปแล้ว ทั้งที่อายุยังไม่มาก เหตุใดจึงรู้ความเช่นนี้!”
หงอวี้ประหลาดใจเบาๆ คิดไม่ถึงเลยว่านางจะแสดงได้อย่างสมจริงเช่นนี้
สายตาและท่าทางเสมือนถูกผีสิงก็มิปาน แม้แต่นางที่ได้สบตาด้วยยังอดที่จะรู้สึกใจวาบหวามไม่ได้
“ข้า….เอ่อ ชินแล้ว ชินแล้ว”
หลินเมิ้งหยาหยักยิ้มเก้อเขิน นางคงมิอาจพูดออกมาได้ว่าเห็นเรื่องราวเช่นนี้ในละครทีวีจนชินชา
“เอาล่ะ พวกเรามาเตรียมการกันสักหน่อยเถิด ในเมื่อถูกจื่อหยุนเห็นเข้าแล้ว เช่นนั้นพวกเราคงทำได้เพียงลงไปนั่งด้านล่างอย่างผ่าเผย”
หลินเมิ้งหยาพยักหน้าคล้อยตาม จากนั้นหงอวี้จึงเล่าแผนการของตนเองให้ฟัง
อันที่จริงมีโอกาสที่จะลงมือไม่มาก แน่นอนว่าพวกนางมิอาจทำอะไรได้ก่อนการประมูลจะเริ่ม
เพื่อป้องกันมิให้สินค้าหลบหนี เช่นนั้นพวกนางจะต้องถูกคุ้มกันอย่างเข้มงวดแน่นอน
ขณะประมูลยิ่งไม่ได้ใหญ่ เหตุเพราะคงมิต่างอันใดจากการรนหาที่ตาย
โอกาสเดียวที่เหลืออยู่คือช่วงเวลาหลังจากประมูลเสร็จ พวกหญิงสาวเหล่านั้นจะถูกส่งตัวเข้าห้อง ฉะนั้นนี่จึงเ
