นานร่างของเขาก็หายไปจากแนวสายตาของพวกนาง
ทิ้งหลินเมิ้งหยายืนอึ้งงันอยู่กับที่ ตกลงนี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?
“หยุดก่อน! อย่าเพิ่งไป!”
อยู่ๆ เสียงเปี่ยมไปด้วยโทสะพลันดังขึ้นจากเบื้องหลัง หลินเมิ้งหยาหันกลับไปมองด้วยอาการตื่นตระหนก นางเห็นเป็นชายใบหน้าโหดเหี้ยมอำมหิตคนหนึ่งถือดาบแกว่งไกวเข้ามา
ร่างกายของชายคนนั้นคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวเลือด เพียงมองปราดเดียวก็เดาได้ว่าเขาเป็นคนขายเนื้อ ขณะที่กำลังจะวิ่งผ่านหลินเมิ้งหยา ฝีเท้าของเขาพลันหยุดลง
“น้องชาย เมื่อครู่เจ้าเองก็ถูกไอ้นักพรตจอมลวงโลกนั่นหลอกเอาใช่หรือไม่? ไม่เป็นไร ไม่ว่าเจ้าจะถูกหลอกเสียเงินทองไปมากมายเท่าใด พี่ชายคนนี้จะไปล่าตามตัวเขากลับมาชดใช้ให้เจ้าให้ได้ เมื่อครู่เขาวิ่งไปทางใด?”
ใบหน้าของชายร่างกำยำเปี่ยมไปด้วยความอาฆาต แต่ถึงกระนั้นเขาก็ปฏิบัติต่อพวกหลินเมิ้งหยาด้วยความอ่อนโยน
หลินเมิ้งหยาชี้นิ้วไปยังเส้นทางตรงกันข้ามของนักพรตคนนั้น คนขายเนื้อจึงสั่งให้นางไปแจ้งทางการ ก่อนที่เขาจะรีบวิ่งออกไปพร้อมทั้งเสียงตะโกนดังลั่น
หลินเมิ้งหยาและป๋ายซ่าวหันหน้าสบตากัน นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่!
“ข้าว่าแล้วเชียว นั
