เดี๋ยวก็คงไม่เป็นหวัดหรอก
พอนายหญิงตื่น นางจะต้องหิวอย่างแน่นอน เช่นนั้นตนเองไปตระเตรียมอาหารเอาไว้ก่อนดีกว่า
ป๋ายซ่าวครุ่นคิด ก่อนจะปิดประตูห้องของหลินเมิ้งหยา
ภายในอ่างอาบน้ำ หลินเมิ้งหยากำลังหลับฝันหวาน
เปลือกตาทั้งสองข้างปิดสนิท แขนสีขาวราวหิมะรองรับใบหู บรรยากาศอันเงียบงันภายในห้องเหลือไว้เพียงเสียงลมหายใจของนาง
อยู่ๆ หน้าต่างที่ถูกปิดสนิทพลันถูกเปิดออกจากทางด้านนอก จากนั้นมือที่สวมถุงมือสีดำสนิทคว้าขอบหน้าต่างแน่น ร่างในชุดดำพลันกระโดดเข้ามาในห้อง
ใบหน้าถูกผ้าสีดำพันปิดเอาไว้ โดยเหลือเพียงดวงตาทั้งสองข้าง
หันไปมองหญิงสาวในอ่างอาบน้ำ ดวงคาคู่นั้นฉายแววแปลกใจ ท่าทางเหมือนคนกำลังลำบากใจ แต่ถึงกระนั้นก็ยังสืบเท้าเข้าใกล้อ่างอาบน้ำ
ขณะเดียวกัน หลินเมิ้งหยากำลังหลับสนิท นางไม่รู้ตัวเลยว่าอันตรายกำลังคืบคลานเข้ามาใกล้
ร่างในชุดดำปรี่เข้าไปสกัดจุดบนร่างของหญิงสาว ก่อนจะอุ้มตัวนางออกจากอ่างอาบน้ำแล้วใช้ผ้าห่มห่อพันร่างกายของนางเอาไว้
ต่อมาจึงอุ้มนางเอาไว้ในอ้อมกอดเตรียมพาหนีไปทางเก่า
แต่ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดฝีเท้าของคนผู้นี้จึงหยุดลงกะทันหัน
ขณะที่กำลังโอบอุ้มหลินเมิ้งหยาซึ่งกำลังห