อบน้อมถ่อมตน กอปรกับใบหน้าหล่อเหลาดั่งเทพบุตร เขาจึงกลายเป็นตัวเลือกแรกของพวกคุณหนูในเมือง
สกุลหลินและสกุลเซียวเป็นมิตรสหายกันมาแต่ช้านาน แม้เซียวยี่จะมีรูปลักษณ์เปลี่ยนไปเช่นนี้ แค่ถึงกระนั้นหลงเทียนอวี้ก็ยังอดหวาดระแวงไม่ได้
“อันที่จริงหม่อมฉันก็มิได้ใจดีขนาดนั้น”
หลังจากทำภารกิจเสร็จ หลินเมิ้งหยารู้สึกปลอดโปร่งกว่าเดิมมาก
สาวเท้าเร็วๆ ภายในตำบลเล็กๆ แห่งนี้ ก่อนจะตอบสิ่งที่หลงเทียนอวี้กำลังสงสัย
“พระองค์เองก็รู้ว่าความสัมพันธ์ของสกุลหลินและเซียวสนิทแนบแน่นเป็นอย่างมาก ตอนนั้นท่านพ่อขอร้องท่านลุงเซียวให้เซียวยี่แต่งงานกับหม่อมฉันเพื่อที่หม่อมฉันจะได้มีชีวิตสงบสุข พระองค์รู้หรือไม่ว่าเพราะเหตุใดเขาจึงรู้สึกผิดกับหม่อมฉันถึงเพียงนี้? นั่นก็เพราะตอนนั้นหม่อมฉันเป็นเพียงเด็กสาวสติฟั่นเฟือน เขาจึงหนีการแต่งงานไป”
มองดูท่าทางไม่ใส่ใจของนาง หลงเทียนอวี้รู้สึกปวดใจเล็กน้อย
ตอนแรกเขาเองก็เป็นเช่นนั้น ยิ่งไปกว่านั้นยังได้เห็นกับตาว่านางกินยาพิษเข้าไป
อยู่ๆ รู้สึกเหมือนหัวใจตกลงไปในหุบเหว มือหนายื่นเข้าไปกุมมือมือเล็กของนางแน่นอย่างไม่รู้ตัว หากตอนนั้นนางไม่รอดชีวิตกลับมา นางทีวันนี้เขาอาจจะยังเป็นอ๋องอวี้ผู้เย็นชาคนนั้น
รู้สึกหวาดกลัวกับความคิดเช่นนั้นเล็กน้อย เขากลัวเหลือเกินว่านางจะไปจากเขา
“แต่วันนี้หม่อมฉันเปลี่ยนไปแล้ว ฉะนั้นหม่อมฉันจึงอยากทำให้เขาเสียดาย!”
หลินเมิ้งหยาเงยหน้าฉีกยิ้มซ
