่อยากตัดใจ บางทีนางอาจไม่ใช่คนดีเต็มร้อยตั้งแต่แรก
สำหรับนาง หากไม่มีผลประโยชน์เข้ามาเกี่ยวข้อง นางไม่มีวันลงมือทำอย่างแน่นอน
แต่อาซิ่วทำให้นางไม่อาจปฏิเสธได้
นางเปรียบเสมือนดอกทานตะวันที่เติบโตขึ้นท่ามกลางโคลนตม ไม่ว่าจะต้องผ่านร้อนผ่านหนาวมากสักเพียงไหน แต่ใบหน้าของนางยังคงแย้มยิ้มกว้างอย่างสดใสเสมอ
ไร้เดียงสาทว่างดงาม ซ้ำยังมีความดื้อดึงมิยอมแพ้ง่ายๆ
นับตั้งแต่วันที่ข้ามภพมายังโลกใบนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่หลินเมิ้งหยาได้พบเจอคนจิตใจบริสุทธิ์แต่เฉลียวฉลาดเช่นนี้
ความอำมหิตและการหลอกลวงค่อยๆ กลืนกินหัวใจของหลินเมิ้งหยา
ฉะนั้นหลังจากที่นางได้เห็นแสงประกายในดวงตาของอาซิ่วแล้ว นางอดที่จะช่วยอาซิ่วไม่ได้
หลินเมิ้งหยาลอบถอนหายใจ บางทีนางอาจมิได้ใจร้ายเหมือนอย่างที่ตัวเองคิด
ในที่สุดโรงเตี๊ยมอันแสนวุ่นวายก็สงบลง
เหล่าพ่อค้าในขบวนต่างพากันหลับใหลเข้าสู่ห้วงนิทราแล้ว แต่ยังมีบางห้องที่แสงไฟยังคงส่องสว่าง
หลินเมิ้งหยาเพิ่งนึกขึ้นมาได้ว่านางจะไปแจ้งข่าว แต่นางกลับไม่รู้ว่าตงฟางสวีอยู่ห้องใด
ความอึดอัดใจทำให้นางเปิดใช้งานเรดาร์เพื่อค้นหายาพิษที่คนเมืองเลี่ยหยุนมี
แต่ถ้าหากพวกเขาพักที่โรงเตี๊ยมอื่
