ไม่ถูก
แต่โชคดีที่นางเพียงมองเขาด้วยความสงสัย สายตาหาได้เจือไว้ซึ่งความเกลียดชัง
ชายชราถลึงตาใส่นางเพียงครั้งหนึ่ง ก่อนจะหันไปจ้องเฮยฮู่และป๋ายหลงสองพี่น้อง
“หยวนหลิน เจ้ากลับขึ้นไปก่อนเถิด”
มองดูเหตุการณ์ตึงเครียดตรงหน้า ท่านกัวดึงกล้องยาสูบออกมาโดยสีหน้ามิได้แสดงอารมณ์ใดๆ เขาบอกให้หลินเมิ้งหยากลับเข้าห้องของตนเองก่อน
ดูท่าเหตุการณ์ต่อไปจะต้องอันตรายมากอย่างแน่นอน
หลินเมิ้งหยาลุกขึ้นคารวะท่านกัว ก่อนจะเดินกลับขึ้นไปบนชั้นสอง
เพียงไม่กี่ประโยค แต่กลับอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างชัดเจน
เฮยฮู่และป๋ายหลงจะต้องทำการค้ามนุษย์อย่างแน่นอน ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขายังจับตัวสหายของคนเมืองเลี่ยหยุนไป
ท่านหม่าลิ่วคงมิเห็นด้วยกับการกระทำของเฮยฮู่และป๋ายหลง ฉะนั้นจึงขุดเรื่องนี้ขึ้นมาพูด
ท่านกัวเป็นสหายเก่าของท่านหม่าลิ่ว ดังนั้นเขาย่อมไม่อาจปล่อยให้สหายของตนเองต้องต่อสู้เพียงลำพัง
ยืนพิงประตูไม้ หลินเมิ้งหยาส่ายหน้าเบาๆ
คิดไม่ถึงเลยว่าสิ่งที่รอนางอยู่นอกประตูจวนจะเป็นมหันตภัย ไม่รู้ว่านางจะได้มีชีวิตสงบสุขเมื่อใด
ด้านล่างมีทั้งหอกดาบมีดปืนที่พร้อมจะทะยานห้ำหั่นกัน
หลินเมิ้งหยาไม่อยากได้ยินคนทะเลาะกัน
