็นพวกคนที่อยู่ด้านหลังเขาหรือไม่? คนเหล่านั้นล้วนเป็นปรมาจารย์ด้านยาพิษทั้งสิ้น”
หลินเมิ้งหยาผงกศีรษะลง ระบบเซินหนงประมวลผลบ้างเป็นครั้งคราว ฉะนั้นนางย่อมรู้เรื่องนี้ดีกว่าผู้อื่น
รายชื่อยาพิษร้ายแรงที่ปรากฏในสมองเผยให้เห็นว่าคนพวกนี้หาใช่คนดีมีคุณธรรม
ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เหตุใดป๋ายหลงและเฮยฮู่จึงกล้าเป็นปฏิปักษ์กับพวกเขากันเล่า?
“ป๋ายหลงและเฮยฮู่มีชื่อเสียงเรื่องการค้ามนุษย์ อูยาคือลูกน้องของพวกเขา อูยาทำหน้าที่ลักพาตัวคนไปขายเป็นทาสให้กับเมืองเลี่ยหยุน แต่เพราะคนเมืองเลี่ยหยุนมีรูปร่างหน้าตางดงาม ฉะนั้นพวกเขาจึงมองหญิงสาวและเด็กในเมืองเป็นเสมือนอัญมณีล้ำค่า ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขาล้วนมีพรสวรรค์ด้านยาพิษมาตั้งแต่เกิด ดังนั้นสิ่งที่ทาสต้องเผชิญคือความทรมานอย่างแสนสาหัส หลานสาวของตงฟางสวีหายตัวไปเมื่อหลายวันก่อน ก่อนที่จะหายตัวไปมีคนเห็นว่าลูกน้องของป๋ายหลงเข้าไปยุ่งวุ่นวายกับเด็กสาวคนนั้น แม้จะออกตามหาอยู่หลายครั้งแต่กลับไม่พบเบาะแส ฉะนั้นท่านกัวและท่านหม่าลิ่วจึงออกหน้าช่วย”
หลินเมิ้งหยาผงกศีรษะลง ตอนพบกับเสี่ยวอวี้ครั้งแรก เขาเกือบจะกลายเป็นของเล่นของพวกจิตวิปริตเหล่านั้น
เพียงนึกถึงท่า
