หลินเมิ้งหยายกมือขึ้นกุมท้อง ก่อนจะเอ่ยออกมาอย่างเกรงใจ
ป๋ายซ่าวถอนหายใจ ก่อนจะเข้าไปควานหายาในกล่อง ในที่สุดนางก็หาขวดยาช่วยย่อยเจอ
วัตถุดิบหลักในการทำยาช่วยย่อยคือซานจาและเฉินผี เมื่อนำเข้าปาก รสเปรี้ยวหวานแผ่กระจายในกระพุ้งแก้ม
หลินเมิ้งหยาหรี่ตาลง รู้สึกเหมือนกำลังกินลูกอมอย่างไรอย่างนั้น
ด้านนอก คนที่รับประทานอาหารเช้าเสร็จแล้วเดินออกจากโรงเตี๊ยม
ชิวอวี้มีท่าทางเหมือนคนกำลังเจอเรื่องหนักใจ หลังจากที่ทุกคนเริ่มเก็บสัมภาระ เขาจึงกระโดดขึ้นรถม้าของหลินเมิ้งหยา
“ดูเหมือนพวกเราจะถูกจับตามอง”
ชิวอวี้เอ่ยเสียงเข้ม แต่เขากลับเห็นหลินเมิ้งหยาและป๋ายซ่าวถลึงตาใส่ตน
“พวกเรารู้นานแล้ว เมื่อครู่ลูกน้องของอูยาเพิ่งจะมาหาเรื่องพวกเรา”
ป๋ายซ่าวส่งเสียงถากถาง หมอชิวผู้นี้ดีแต่ปาก ทั้งที่บอกว่าจะปกป้องพวกนาง แต่พอเวลาจวนตัวเขากลับหายหัวไม่เห็นแม้กระทั่งเงา สุดท้ายต้องหวังพึ่งไหวพริบของนายหญิงและหยวนซาน
“เขาคิดจะทำอะไร? พวกเจ้าเป็นอะไรหรือไม่?”
ชิวอวี้รีบถามด้วยความร้อนใจ หลินเมิ้งหยากลับเอ่ยตอบอย่างไม่รีบร้อน
“ไม่เป็นอะไร แต่เจ้าสืบมาแล้วหรือไม่ว่าอูยาคนนี้มีที่มาที่ไปเป็นอย่างไร? เขาทำการค้าอ
