ยว ก่อนจะนั่งลงพร้อมสบถเสียงด่า
การโต้เถียงจึงจบลงแต่เพียงเท่านี้
หลินเมิ้งหยารีบกินอาหารอย่างรวดเร็ว หลังจากรับประทานอาหารเสร็จแล้ว นางยกมือขึ้นเช็ดปากแล้วจับมือป๋ายซ่าวเพื่อพานางกลับไปยังรถม้าของพวกนาง
หยวนซานคอยท่าอยู่นานแล้ว แม้จะนอนหลับอยู่ในรถม้าตลอดคืน แต่ท่าทางของเขากลับกระปรี้กระเปร่าเสียยิ่งกว่าพวกหลินเมิ้งหยา
เมื่อเห็นเจ้านายของตัวเอง เขาจึงรีบเดินเข้าไปต้อนรับ ทว่าเขากลับได้เห็นสีหน้าไม่สู้ดีของผู้เป็นนาย
ใครทำอะไรนางกันเล่า?
“เจ้าจงเฝ้ารถม้าอยู่ทางด้านนอก ไม่ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น ห้ามมิให้ใครย่างกรายเข้ามาใกล้เป็นอันขาด เจ้าคอยรับหน้าเอาไว้ก็พอ ข้ากับฮูหยินจะไม่ออกมาเด็ดขาด”
หลินเมิ้งหยาออกคำสั่ง ก่อนจะเข้าไปในรถม้ากับป๋ายซ่าว
ทิ้งหยวนซานยืนเกาหัวแกรกๆ แต่หลังจากได้เห็นใครบางคนที่เดินตามออกมา เขาจึงเข้าใจได้ในทันที
ดูเหมือนจะมีคนอยากหาเรื่องเจ้านายอีกแล้วสินะ
คนที่เดินตามออกมาหาใช่ใครอื่น แต่เป็นชายหยาบคายเจ้าเล่ห์ที่ถกเถียงกับผู้ดูแลเมื่อครู่
ท่าทางเสมือนคนยังรับประทานอาหารไม่อิ่ม ปากของเขาขมุบขมิบขึ้นลงสบถคำด่า
แสร้งทำท่าทางมิได้ตั้งใจพร้อมเดินออกมา ทว่าหางตาของเขากล
