องคนเหล่านี้ดี ชิวอวี้เป็นสหายเก่าของพวกเขา ดังนั้นจึงมิได้รู้สึกเหมือนกำลังพบเจอคนแปลกหน้า
ป๋ายซ่าวตระเตรียมเนื้อวัว เป็ดตุ๋นอย่างดีเอาไว้นานแล้ว หยวนซานอยู่ด้านข้างคอยช่วยเหลือ เขายิ้มกว้างทั้งอ้าปากหัวเราะเพื่อคลายความเมื่อยล้าจากการเดินทาง
“น้องหยวน คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะมีฝีมือร้ายกาจตั้งแต่อายุยังน้อยเช่นนี้ ตัวข้าจ้าวเฟยเลื่อมใสเจ้ายิ่งนัก”
หลินเมิ้งหยารูปร่างเป็นสตรี ฉะนั้นเมื่อแต่งกายเป็นบุรุษ นางจึงเหมือนทั้งผู้ชายและผู้หญิง
คนในขบวนพ่อค้าส่วนใหญ่เป็นพวกผู้ชายหยาบกร้าน ฉะนั้นพวกเขาจึงมักมองนางด้วยท่าทางเย้ยหยัน
แต่หลังจากได้เห็นฉากนองเลือดของชายหื่นกามคนนั้นแล้ว มุมมองที่มีต่อนางพลันเปลี่ยนไป
คาดว่าคงไม่มีใครกล้าเข้ามาหาเรื่องนางอีก
“พี่จ้าวล้อเล่นแล้ว ตัวข้าเป็นชาย หากข้าเพิกเฉยต่อคนที่เข้ามายุ่มย่ามกับฮูหยินของข้า เช่นนั้นข้าจะต่างอะไรจากพวกผู้ชายเฮงซวยเล่า?”
เมื่อต้องเดินทาง พวกเขาจึงไม่ดื่มเหล้ามากนัก ส่วนใหญ่เพียงจิบเพื่อลิ้มลองรสชาติ ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้ยังมีเพียงกับแกล้มแต่ไร้สุรา ดังนั้นพวกเขาจึงหันมาสนทนาเรื่องขบขันกันแทน
หลินเมิ้งหยาเล่าเรื่องตลก นอกจากเสียงหัวเราะดังลั่น
