อำมหิตเช่นนี้
นางหยิบตะเกียบบนโต๊ะอาหารขึ้นมา ก่อนจะแทงลงบนมือที่แบออกบนโต๊ะอาหารของอันธพาลหื่นกามคนนั้น
โลหิตสีแดงสดไหลทะลักออกมาจากฝ่ามือขาวอวบอ้วนของเขา
ชายคนนั้นร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด วิธีการอันแสนโหดเหี้ยมทำให้กลุ่มคนโดยรอบตกในอยู่ในความเงียบ
“ไอ้คนไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง! ข้าจะบอกอะไรเจ้าให้ว่าพี่ใหญ่ของกู้ชิงคนนี้คือผู้ช่วยของกลุ่มหลิวเย่…อ้าก...”
เสียงแผดร้องด้วยความทรมานดังขึ้นอีกครั้ง เหตุเพราะหลินเมิ้งหยาแทงตะเกียบลงบนมืออีกข้างของเขาเข้ากับโต๊ะอาหาร
ไม่มีใครคาดคิดว่าหลินเมิ้งหยาจะมีแรงมากถึงเพียงนี้
ขณะเดียวกัน ท่านกัวลอบส่งสายตาให้ลูกน้องทั้งสองเข้าไปช่วยแก้ไขสถานการณ์
แน่นอนว่าเขาแอบส่งสัญญาณให้สองคนนั้นไปขวางกีดขวางสายลับที่กำลังจะออกไปส่งข่าว
ดวงตาคมกริบจ้องมองชายหนุ่มซึ่งกำลังบันดาลโทสะใส่ศัตรู
ลงมือได้อย่างเฉียบขาดรวดเร็ว เด็กหนุ่มคนนี้ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ
ตกลงเขาเป็นใครกันเล่า เหตุใดจึงมีวิธีการโหดเหี้ยมเช่นนี้ หากเป็นเพียงพ่อค้าธรรมดา เช่นนั้นก็น่าเสียดาย
“กลุ่มหลิวเย่อย่างนั้นหรือ? พวกลูกหมาข้างถนนเหล่านั้นมิได้อยู่ในสายตาของข้าเลยแม้แต่น้อย พี่ใหญ่ของพวกเจ้าหาได้พ่า
