ยแพ้ต่อข้าเป็นครั้งแรก จงกลับไปบอกพี่ใหญ่ของพวกเจ้าว่าข้าจะรอเขา หากวันใดข้าทำธุระกลับมาแล้ว วันนั้นจะเป็นวันตายของเขา!”
กลุ่มอันธพาลกลุ่มนี้ถูกกำจัดไปมากมายเพราะการสูญเสียอำนาจของไท่จื่อในช่วงนี้
หลินเมิ้งหยายังคงยุ่งวุ่นวายกับเรื่องในวัง ฉะนั้นจึงไม่มีเวลาเก็บกวาดพวกคนเหล่านี้
เหตุเพราะทุกที่ย่อมมีกฎเป็นของตนเอง หากโลกนี้ไม่มีกฎก็มิอาจอยู่ร่วมกันได้
หากมีกลุ่มที่แข็งแกร่งแต่มีความประพฤติดีกว่ากลุ่มหลิวเย่ เช่นนั้นนางก็พร้อมที่จะช่วยสนับสนุน
แต่คิดไม่ถึงเลยว่านางจะหากลุ่มเช่นนั้นไม่เจอ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ นางก็จะกวาดล้างพวกเขาให้สิ้น
“เจ้า….ไอหยา มือข้า! เจ้ารอก่อนเถิด สักวันหนึ่งเจ้าและแม่นางคนนั้นจะต้องร้องขอชีวิตแทบเท้าข้าทั้งน้ำตา!”
พวกขยะย่อมไม่มีคุณค่าในสายตา พวกเขาทำเพียงหาที่พึ่งและกลั่นแกล้งรังแกผู้อ่อนแอเช่นสตรี
แต่เขาไม่รู้เลยว่าบุรุษตรงหน้าคือคนที่ทำให้แม้กระทั่งพี่ใหญ่ของกลุ่มหลิวเย่รู้สึกปวดหัวเป็นอย่างยิ่ง
ตอนนี้สมาชิกกลุ่มหลิวเย่ล้วนรู้ดีว่าคนที่พวกเขาไม่ควรเข้าไปยุ่งด้วยมากที่สุดคือชายาอวี้!
เหตุเพราะอาการบาดเจ็บ ใบหน้าของอันธพาลหื่นกามจึงซีดเผือด สุดท้ายตาทั้งสองข
