ป๋ายซ่าว นางอดที่จะรู้สึกว่าตัวเองโชคดีไม่ได้
โชคดีที่มีป๋ายซ่าวรับภาระนี้แทน มิเช่นนั้นนางจะต้องถูกพวกนางทั้งสามคนบ่นจนอกแตกตายอย่างแน่นอน
“นี่คือยาบำรุงร่างกายของนายหญิง เจ้าจงเก็บมันไว้กับตัว จำเอาไว้ว่าห้ามเอาออกห่างจากตัวเป็นอันขาด ส่วนเสื้อผ้าของนายหญิงจะต้องตรวจสอบให้แน่ใจว่ามีใครเคยหยิบจับมาก่อนหรือไม่”
ป๋ายจีส่งเสียงกำชับ เมื่อก่อนพวกนางเคยพบเจอเหตุการณ์เลวร้ายจากสิ่งเหล่านี้หลายครั้ง
หากมิใช่เพราะสติปัญญาไหวพริบของนายหญิง บางทีพวกนางอาจตกหลุมพรางของคนเหล่านั้นไปแล้ว
แม้คนที่อาจพบเจอจากการเดินทางในคราวนี้จะไม่โหดเหี้ยมอำมหิตเหมือนคนเหล่านั้น แต่จิตใจคนเรายากแท้หยั่งถึง ดังนั้นจึงไม่อาจรู้ได้ว่าพวกนางจะพบเจอคนเช่นไร
“ได้ ได้ ได้ ข้าเข้าใจแล้ว วางใจเถิด แม้แต่ก่อนเจ้าจะเป็นคนดูแลเรื่องนี้ แต่ใช่ว่าข้าไม่เคยเห็นว่าต้องทำเช่นไร ข้าสาบานว่าจะพานายหญิงกลับมาอย่างปลอดภัย”
ป๋ายซ่าวยกแขนทั้งสองขึ้นเพื่อสาบาน นางหาได้ลำเอียงจึงเลือกป๋ายซ่าวไปด้วย แต่เพราะป๋ายจีและป๋ายจื่อทำงานในจวนเป็นส่วนใหญ่ แม้พวกนางจะเป็นคนละเอียดรอบคอบ แต่นางควรเลือกคนที่เคยคลุกคลีกับสภาพแวดล้อมภายนอกไป
