งท่านตา”
หากรู้ตัวแล้วว่าไม่อาจมีชีวิตต่อไปได้อีกนานนัก เช่นนั้นนางก็ควรจะทิ้งตราประทับเอาไว้ให้ลูกสาว
ยิ่งไปกว่านั้นยังหมายความว่าท่านแม่จะต้องรู้ว่านางต้องใช้มัน
ที่ต้าจิ้นแห่งนี้ นอกจากท่านแม่จะมีชื่อเสียงว่าเป็นหมอเทวดาแล้ว เรื่องอื่นก็ไม่มีใครล่วงรู้อีก
เมื่อผนวกกับสิ่งของของท่านแม่ที่นางเจอในจวน นางมั่นใจว่าท่านแม่ต้องมีชาติกำเนิดไม่ธรรมดา
สมมติว่าท่านแม่ต้องการประทับตราลงบนร่างนางให้ได้ นั่นหมายความว่าท่านแม่จะต้องเล็งเห็นว่าสิ่งนี้สามารถช่วยนางได้
“ไม่มีนะเจ้าคะ ตอนที่ฮูหยินยังอยู่ แม้นางจะไม่เคยพูดถึงบ้านเดิม แต่ทุกครั้งที่ดอกเหมยแดงผลิบาน ฮูหยินมักจะยืนจ้องต้นเหมยนิ่งอย่างเหม่อลอย ต่อมา หลังจากที่ฮูหยินชิงย้ายเข้ามาอยู่ในจวน นางก็สั่งตัดต้นเหมยทิ้งจนหมด”
แม้เรื่องราวในอดีตจะผ่านมานานหลายปี แต่ความทรงจำของเถียนมามากลับยังเด่นชัด
หลินเมิ้งหยาพยักหน้าเบาๆ ดูเหมือนจะเป็นอย่างที่ชิวอวี้พูด บางทีตราสัญลักษณ์ดอกเหมยนี้อาจจะเกี่ยวข้องกับบ้านของท่านตา
ถ้าหากท่านแม่เกิดในชาติตระกูลสูงศักดิ์แห่งเมืองหลินเทียน บางทีการไปนำยากลับมาคราวนี้นางอาจจะได้รับการสืบทอดอะไรบางอย่างก็ได้
ดังนั้นนางจึงค
