้น
หลินเมิ้งหยาไม่แม้แต่จะเหลือบมองดวงตาที่มีหยดน้ำตาคลอเบ้าของหลินเมิ้งหวู่
กรรมใดใครก่อ กรรมนั้นคืนสนอง
“หวู่เอ๋อร์ อย่าได้เสียมารยาท ดูกิริยาวาจาของเจ้าเถิด เหตุใดจึงแสดงท่าทางกระด้างกระเดื่องใส่พี่ชายและพี่สาวของเจ้าเช่นนั้นเล่า ต่อไปในภายภาคหน้าเจ้าจะเอาชนะใจคนในครอบครัวของว่าที่สามีได้เช่นไร!”
ใบหน้าของซ่างกวนชิงบิดเบี้ยว ทั้งนายและบ่าวของเรือนนี้ทำให้พวกนางสองคนต้องกัดฟันจนฟันกรามใกล้จะแหลกละเอียดเต็มที
วิสัยทัศน์ของนางหาได้สั้นเหมือนหวู่เอ๋อร์ไม่
สายตาของนางมิได้สนใจอยากได้อัญมณีเล็กน้อยเหล่านั้น
“ท่านแม่…”
ซ่างกวนชิงตวัดสายตาเพื่อสั่งให้นางหุบปาก
เรื่องการแท้งลูกทำให้ซ่างกวนชิงรู้สึกเสียใจมากพออยู่แล้ว หากมิใช่เพราะยาเทวดาที่ฮองเฮาแอบประทานมาให้ เกรงว่าป่านนี้หลินเมิ้งหวู่คงยังนอนสลบไสลอยู่บนเตียงไม่ฟื้น
ทว่าหลินเมิ้งหวู่กลับไม่ฟังคำพูดของผู้เป็นแม่เลยแม้แต่น้อย อย่างน้อยตอนนี้นางก็มิควรทำอะไรบุ่มบ่ามเพื่อมิให้ถูกจับผิดได้
“น้องสาว เจ้าคงเจ็บน่าดู มาเถิด พี่สาวจะพยุงเจ้าเอง”
หลินเมิ้งหยารีบแสร้งทำเป็นหวังดี มือเรียวยาวดั่งหยกเอื้อมไปดึงร่างหลินเมิ้งหวู่ขึ้นมา
แม้หลินเมิ้งหวู่จะไม่อยากไว้หน้า
