่งใด หลินหนานเซิงพลันแย้มยิ้มอ่อนโยนขณะมองหน้าน้องสาวของตนเอง
“เถียนมามาเป็นแม่นมของข้าและหยาเอ๋อร์ เมื่อก่อนนางดูแลเอาใจใส่พวกเราโดยไม่คิดแสวงหาผลประโยชน์แต่อย่างใด เรื่องนี้คงไม่จำเป็นต้องรบกวนท่านแม่”
สิ่งที่ซ่างกวนชิงเกลียดที่สุดคือลูกสาวและลูกชายที่นังแพศยาคนนั้นทิ้งเอาไว้บนโลกนี้
ยากนักที่จะได้เห็นนังเด็กสติฟั่นเฟือนคนนี้ตายจากไป แต่ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด อยู่ๆ นางก็ฟื้นคืนชีพกลับมาอีกครั้ง
ซ้ำยังฉลาดเฉลียวกว่าเดิมเหลือประมาณ
ส่วนหลินหนานเซิงมิต่างอันใดจากหนามยอกอกของนางและลูกสาว
เหล่าเหยียไม่อยากสร้างความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับนาง ดังนั้นชีวิตของนางจึงเหลือเพียงลูกสาวคนเดียว หากหวู่เอ๋อร์แต่งงาน นางจะได้รับสินเดิมส่วนหนึ่ง
หากบนโลกใบนี้ไม่มีหลินหนานเซิงแล้วล่ะก็ นางคงสามารถใช้วิธีการของตนทำให้ทรัพย์สินทุกอย่างในสกุลหลินกลายเป็นของนางเอง
ตอนนี้แม้แต่หลินหนานเซิงเองก็หันมาเป็นศัตรูกับนางแล้ว
สักวันหนึ่งนางจะทวงคืนสิ่งเหล่านั้นกลับมา!
“เรื่องนี้เจ้าอย่าได้ลำบากเลย เจ้าเป็นถึงชายชาตินักรบ เรื่องจุกจิกในเรือนมิจำเป็นต้องทำให้เจ้าเหนื่อยใจ ข้าเห็นว่า….”
หลินหนานเซิงเอ่ยขัดซ่างกวนชิงอย่างไม่เกรงใจ บางทีอาจเ