พราะความเก็บกดจากการโดนกระทำในอดีตทำให้เขาหมดความอดทน
ตอนนี้เขาอยากทำให้ซ่างกวนชิงรับรู้ว่าใครกันแน่ที่เป็นผู้ถือครองอำนาจในจวนแห่งนี้
“ก่อนข้ากลับมา ท่านพ่อได้สั่งข้าเอาไว้ว่างานในจวนทั้งหมดขอมอบหมายให้ข้าเป็นผู้ตัดสินใจ หากท่านแม่เห็นว่าข้ายังเด็กเกินไป เช่นนั้นท่านโปรดเขียนจดหมายไปบอกท่านพ่อเถิด ถึงอย่างไรจวนเจิ้นหนานโหวก็ยังอยู่ใต้อำนาจของท่านพ่อ”
คำพูดของหลินหนานเซิงหยุดยั้งข้ออ้างถัดไปของซ่างกวนชิง
เพียงอ้างชื่อท่านพ่อขึ้นมา ซ่างกวนชิงจำใจยอมจำนน
เมื่อก่อนนางสามารถใช้สองพี่น้องมาเป็นข้ออ้างในการเขียนจดหมายหาเหล่าเหยียได้ ฉะนั้นนี่จึงเป็นสิ่งที่ทำให้นางมีความสุขตลอดสิบกว่าปี
ทว่าตอนนี้สองพี่น้องปีกกล้าขาแข็งขึ้นแล้ว ฉะนั้นซ่างกวนชิงจึงทำได้เพียงยิ้มแข็งทื่อและกลืนคำพูดสุดท้ายของตนเองไป
“ได้ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าจะไม่รบกวนพวกเจ้าสองพี่น้องแล้ว หวู่เอ๋อร์ พวกเรากลับ”
พาลูกสาวออกจากห้องของหลินเมิ้งหยาด้วยท่าทางโกรธเกรี้ยว ทว่าสายตาของหลินเมิ้งหวู่ยังคงจับจ้องชุดที่ประดับด้วยอัญมณีเหล่านั้น
อัญมณีล้ำค่า ชุดผ้าไหมชั้นดี แม้จะเก่าไปสักเล็กน้อย แต่ถึงอย่างไรก็เป็นสิ่งของหายากในเมืองหลวง
ห
