สิ่งของของท่านพี่ หยาเอ๋อร์ของพวกเรากตัญญูรู้คุณยิ่งนัก แต่ของเหล่านี้ล้วนเสียหายมิอาจใช้การได้ หากเจ้านำกลับจวนจะทำให้เจ้าลำบากเสียเปล่าๆ เช่นนั้นทิ้งพวกมันไว้ที่นี่ ข้าจะหาช่างมาซ่อมแซมให้ เมื่อซ่อมเสร็จแล้วค่อยส่งไปให้เจ้าดีหรือไม่?”
ทุกครั้งซ่างกวนชิงมักจะหาข้ออ้างได้เสมอ
เมื่อก่อนใช้ชื่อเสียงของลูกสาวตนเองมาอ้างและไม่ยอมออกจากจวนอวี้
ตอนนี้คิดจะใช้ข้ออ้างในการซ่อมแซมเพื่อมิให้หลินเมิ้งหยานำของออกไป
แต่นางหาใช่คนที่จะยอมโดนรังแกง่ายๆ เสียเมื่อไร
“ไม่จำเป็นหรอกเจ้าค่ะ ของพวกนี้นำไปเป็นที่รำลึกแต่เพียงเท่านั้น แม้จะแตกหักไปบ้าง แต่ข้าก็อยากเก็บเอาไว้ในสภาพเดิม ท่านแม่ได้โปรดเห็นแก่ความกตัญญูของลูกสาวที่มีต่อแม่ผู้ให้กำเนิดแล้วปล่อยให้ข้านำพวกมันกลับไปเถิด”
หลินเมิ้งหยารู้ดียิ่งกว่าใครว่าซ่างกวนชิงเกลียดชังแม่ของตนเองมากมายขนาดไหน
อันที่จริงซ่างกวนชิงเป็นลูกสาวคนรองของสกุลซ่างกวน แต่นางกลับได้เป็นภรรยาของพ่อหม้าย ฉะนั้นเรื่องนี้จึงทำให้นางรู้สึกคับข้องใจไม่น้อย แต่จนกระทั่งตอนนี้หลินเมิ้งหยาก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าเพราะเหตุใดซ่างกวนชิงจึงยังอดทนอดกลั้นถึงเพียงนี้?
“ก็ดี เช่นนั้นก็ลำบากเจ้าแล้ว
