บรับคำพูดของเขาโดยไม่ลังเล ไม่รู้ว่าความเชื่อใจเช่นนี้ได้มาจากที่ใด
ทว่าหลินเมิ้งหยาเชื่อมั่น ขอเพียงถ้อยคำนั้นออกจากปากของหลงเทียนอวี้ เขาจะทำจนสำเร็จ
สายตาอิจฉาระคนเคียดแค้นของป๋ายหลี่อู๋เฉินจ้องหลงเทียนอวี้เขม็ง
ก็แค่ผู้หญิงคนหนึ่ง แต่กลับทำลายความสัมพันธ์ระหว่างเขาและหลงเทียนอวี้ลงอย่างง่ายดาย หากไม่นับเรื่องความรู้สึกที่พร้อมจะตายแทน สิ่งที่เขาทนไม่ได้มากที่สุดก็คือหลินเมิ้งหยาเป็นเพียงสตรีนางหนึ่ง เพียงเพราะความฉลาดเฉลียวเล็กน้อย แต่เขากลับปล่อยให้นางยื่นมาเข้ามายุ่งเรื่องการบริหารราชการแผ่นดิน!
ทั้งหมดเป็นเพราะนาง หลงเทียนอวี้จึงกลายเป็นคนอ่อนแอ
สุดท้ายเขาจึงต้องผันตัวมาทำสิ่งที่ผิด แต่ถึงกระนั้นเขาก็ยอมทำทุกอย่างเพื่อกำจัดนาง
“ท่านอ๋อง ข้าประหลาดใจยิ่งนัก เพื่อผู้หญิงเพียงคนเดียว พระองค์ถึงขั้นยอมเป็นศัตรูกับทหารหลวงเชียวหรือพ่ะย่ะค่ะ?”
น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเย็นชาและบ้าคลั่ง
ทว่าหลงเทียนอวี้ใช้สายตาเย็นชาเหลือบมองป๋ายหลี่อู๋เฉินราวกับเขาเป็นคนแปลกหน้า
“ปล่อยนาง ส่วนพวกเจ้ากลับไปได้”
ท่าทางน่าเกรงขามทำให้พวกทหารหลวงรู้สึกหวาดหวั่น
วันนี้นอกจากจะได้ปะทะกับเทพเจ้าแห่งสงครามอย่างหลินห
