รู คนเหล่านี้เปรียบเสมือนจุดอ่อนของนาง
การมีจุดอ่อนเช่นนี้ทำให้นางเกิดข้อบกพร่องร้ายแรง
ทว่าโชคดีที่นางรู้ตัวเร็ว ฉะนั้นเถียนมามาและพี่เถียนหนิงจึงไม่มีจุดจบเหมือนอย่างพี่เยว่ถิง
“หยาเอ๋อร์ เจ้า…เจ้าไม่ต้องเป็นห่วงพวกเรา เถียนหนิงและข้าเป็นเพียงคนต่ำต้อย แต่ถ้าหากพวกเขาจับกุมเจ้าได้ขึ้นมา เช่นนั้นชื่อเสียงของเจ้าจะเป็นเช่นไร?”
สีหน้าของเถียนมามาเป็นกังวล แม้นางจะมีลูกชายเพียงคนเดียว แต่หลินเมิ้งหยาเองก็เปรียบเสมือนหัวใจของนางเช่นเดียวกัน
ตอนนั้นเพื่อมิให้ซ่างกวนชิงทำร้ายหลินเมิ้งหยา นางจึงพาลูกชายของตนเองออกไปจากที่นี่ แต่พอมาวันนี้ หากนางต้องทำเพื่อหยาเอ๋อร์และหนานเซิง เช่นนั้นนางก็พร้อมจะไปมิหวนกลับมา
เพียงแต่…อาจต้องทำให้เถียนหนิงต้องทรมานแล้ว
“ชื่อเสียงของข้า? มามาอาจไม่รู้ว่าชื่อเสียงของข้าดังกระฉ่อนไปทั่วทั้งเมืองหลวงแล้ว ฉะนั้นเรื่องถูกจับเข้าคุกอาจเป็นเพียงเรื่องน่าประหลาดใจเรื่องใหม่เพียงเท่านั้น”
หลินเมิ้งหยากลับไร้ซึ่งความกังวล เหตุเพราะนางมิได้เพิ่งเข้าคุกเป็นครั้งแรก
ตอนนั้นฮองเฮาเองก็เคยจับนางขังคุกมิใช่หรือ? คราวนี้นางแค่ตั้งใจเข้าไปเที่ยวเล่นแต่เพียงเท่านั้น ดีเสียอีก นางจะได้เข
