ว่าอะไรควรหรือมิควรแตะต้อง
“ท่านนี้คือแม่นมของข้าและชายาอวี้ แม้จะหาได้มียศถาบรรดาศักดิ์ แต่ก็มีความสัมพันธ์สนิทแนบแน่นกับพวกข้า หากรองกลาโหมเย่ต้องการจะพาตัวนางไปจริง เช่นนั้นข้าก็จะขอติดตามไปกับพวกเจ้าด้วย บังเอิญข้าก็อยากจะสอบถามที่ว่าการของเมืองหลวงด้วยเช่นกันว่าเพราะเหตุใดจึงมีอันธพาลคิดจะทำร้ายน้องสาวของข้าได้ พวกเขาทำเหมือนไม่เห็นต้าจิ้นอยู่ในสายตา ดูเหมือนข้าเองก็ต้องรายงานราชสำนักเพื่อปรึกษาหารือเรื่องนี้ว่าตกลงเรามีที่ว่าการประจำเมืองหลวงเพื่ออะไร!”
หลินหนานเซิงส่งสายตาเปี่ยมโทสะไปทางเย่ซวงเฮ่อ
ตอนนี้เย่ซวงเฮ่อมิอาจต่อปากต่อคำได้อีกแล้ว
ก่อนหน้านี้อยู่ๆ ท่านผู้ว่าการก็ถูกย้ายไปกะทันหัน
ส่วนคนที่มารับตำแหน่งก็เป็นเจ้านายที่ตัดสินด้วยความยุติธรรมโดยไม่ไว้หน้าใครทั้งสิ้น
ตอนแรกเขาเพียงจะนำตัวสองแม่ลูกสกุลเถียนไปขังไว้ในคุกของทหารหลวง แต่เมื่อหลินหนานเซิงเข้ามาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ เกรงว่าเขาเองคงมิอาจทำเรื่องนี้ให้สำเร็จได้
หลินเมิ้งหยาดึงสติกลับมาได้นานแล้ว มุมปากของนางจึงหยักยิ้มเล็กน้อย
หากวันนี้คนที่มาที่นี่เป็นคนอื่น เกรงว่าเรื่องราวจะไม่ถูกจัดการง่ายๆ เช่นนี้
คิดไม่ถึงเล
