่ใส่ใจคำพูดของนาง เขาทำเพียงเหยียดยิ้มมีเลศนัย สายตาจับจ้องไปทางเถียนมามา
“แม่ทัพหลิน เจ้าเป็นถึงขุนนางในราชสำนัก เช่นนั้นควรจะดูแลความมั่นคงของราชสำนัก แต่วันนี้พวกอันธพาลได้รับบาดเจ็บ คนของข้าต้องการตรวจสอบ แต่เจ้ากลับไม่ให้ความร่วมมือ อีกทั้งยังคิดจะพาพยานของข้าไป หรืออันธพาลเหล่านี้จะมีส่วนเกี่ยวข้องกับเจ้ากันแน่? หรือเหตุที่เจ้าร้อนใจก็เพราะต้องการจะฆ่าปิดปากพวกเขา?”
เพียงป๋ายหลี่อู๋เฉินอ้าปากเอ่ยวาจา ความโกรธเกรี้ยวของหลินหนานเซิงพลันพวยพุ่ง
แม้หลินเมิ้งหยาจะโกรธ แต่นางเข้าใจทุกอย่างดี
ป๋ายหลี่อู๋เฉินถนัดการทำเรื่องผิดให้กลายเป็นถูก คิดไม่ถึงเลยว่าสถานการณ์จะกลับตาลปัตรเช่นนี้ คิ้วขมวดเข้าหากันเล็กน้อย แต่ถึงอย่างไรนางก็ไม่มีวันยอมให้ป๋ายหลี่อู๋เฉินพาเถียนมามาและเถียนหนิงไป
“ใต้เท้าป๋ายหลี่ เจ้าและข้าล้วนเป็นขุนนางระดับสี่เช่นเดียวกัน แต่เจ้าอย่าลืมว่าขุนนางกลาโหมเช่นเจ้าดูแลเพียงเรื่องการอบรมทหารหลวง แต่การไต่สวนเป็นหน้าที่ของกรมอื่น แม้ข้าจะเป็นเพียงแม่ทัพแห่งเขตชายแดน แต่ข้าดูแลเรื่องงานนอกราชสำนัก ลูกน้องของเจ้าไร้มารยาทต่อพระชายา ดูเหมือนว่างานฝ่ายในของเจ้าจะมีปัญหาใช่หรือไม่”
หลินเมิ้ง
