่คีบถ่านอยู่ในมือ ดังนั้นจึงมากเพียงพอจะทำให้ชายคนนั้นบาดเจ็บ
สุดท้ายชายคนนั้นทนความเจ็บปวดไม่ไหว เขารีบหมุนตัวกลับมาจับนางเอาไว้ ท่าทางเสมือนคนเสียสติ ราวกับว่าเขาสามารถกินป๋ายจื่อได้ทั้งตัว
ป๋ายจื่อกลับไม่หวาดกลัว นางยังคงใช้ที่คีบถ่านตีร่างของเขา
หลินเมิ้งหยายุ่งอยู่กับการรับมือจึงไม่ทันสังเกตเห็นเลยว่าร่างหนึ่งเดินอ้อมหลังนางไปทางเถียนมามาที่ไม่มีเรี่ยวแรงต่อสู้กับคนอื่น
เถียนมามาที่กำลังดูอาการของเถียนหนิงคิดไม่ถึงเลยว่าท่อนแขนแข็งแรงราวแท่งเหล็กข้างหนึ่งจะเอื้อมมารั้งคอของตนเอง
“ฮึ ฮึ ยอมจำนวนเสียเถิด มิเช่นนั้นชีวิตของแม่นมเจ้าจะต้องจบลง!”
หลิวเอ้อร์หยักยิ้มชั่วร้ายขณะข่มขู่หลินเมิ้งหยา
เพียงได้เห็นว่าคอของเถียนมามาถูกแขนรัดคอเอาไว้ หลินเมิ้งหยารู้สึกเสมือนลำคอของตนเองกำลังถูกบีบด้วยเช่นเดียวกัน
ทว่าเขาลำพองใจได้เพียงชั่วครู่เท่านั้น ก่อนที่เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดจะดังขึ้น
“อ๊าก...นังแก่…แก...”
สีหน้าของเถียนมามาเคร่งขรึม นางหาใช่คนแก่ร่างกายอ่อนแอเหมือนอย่างที่หลิวเอ้อร์คิด
ออกแรงผลักแขนของหลิวเอ้อร์ออก เถียนมามาปกป้องร่างของลูกชายตนเองเอาไว้ ก่อนจะใช้เท้าถีบเตาไฟใส่หลิวเอ้อร์
