อนก้างติดคอ หลงเทียนอวี้ไม่อาจพูดหรือทำสิ่งใดได้ เขาทำเพียงนั่งนิ่ง ใบหน้าแข็งทื่อ แต่สายตาอำมหิตกลับจ้องชิวอวี้เขม็ง
“เช่นนั้นก็เอาแบบนี้แล้วกันพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมขอไปเตรียมตัวก่อน เรื่องนี้จะรอช้าไม่ได้แล้ว เช่นนั้นพวกเราเริ่มงานกันพรุ่งนี้เลยเถิด จริงสิ กระหม่อมไม่อาจออกจากวังได้บ่อยนัก ฉะนั้นหากมีเรื่องอันใด เช่นนั้นรบกวนท่านอ๋องได้โปรดส่งข่าวให้ด้วยพ่ะย่ะค่ะ”
น่าสนใจ หัวใจของชิวอวี้เบิกบาน
ผู้หญิงซื่อบื้อคนนี้มองไม่เห็น แต่เขาที่สบตากับหลงเทียนอวี้ตลอดเวลาเห็นอย่างชัดเจน
ดวงตาคู่นั้นราวกับดวงตาของสัตว์ร้ายกำลังจ้องสัตว์ร้ายอีกตัวที่บังอาจเหยียบย่างเข้าสู่อาณาเขตของตัวเอง ฉะนั้นเขาจึงส่งสายตาไม่เป็นมิตรตักเตือน
หรือพูดง่ายๆ ก็คือหลงเทียนอวี้กำลังหึง
น่าสนใจยิ่งนัก แม้พวกคนสกุลหลงจะไม่ได้จริงจังในความสัมพันธ์นัก แต่น้อยมากที่จะแสดงความรู้สึกเช่นนี้ออกมา ฮ่องเต้มีสนมอยู่ในวังมากมายจนมิอาจนับจำนวนได้ ฉะนั้นจึงมีสนมคนโปรดมากมาย แต่ถึงกระนั้นก็ได้รับความโปรดปรานเพียงไม่กี่เดือน
เมื่อลองนับดูแล้ว พวกเขาน่าจะแต่งงานกันราวครึ่งปีเห็นจะได้
ทว่านอกจากอ๋องอวี้จะไม่แหนงหน่ายแล้ว แต่เขายังแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของอย่างชัดเจน
ดูเหมือนชีวิตเขาในจวนอวี้จะไม่ราบรื่นเท่าไรนัก
หยักยิ้มเจ้าเล่ห์ ชิวอวี้ไม่มีทางปล่อยเรื่องน่าสนใจเช่นนี้ไปอย่างแน่นอน
“ได้ จากนี้ไปคงต้องรบกวนใต้เท้าชิวแล้ว”
หลินเมิ้
