ชิวอวี้ที่ยังมีริมฝีปากบิดเบี้ยวยืนทำตัวไม่ถูก
หากแต่ก่อนหลินเมิ้งหยาทำให้เขาคิดว่านางเป็นคนฉลาดเฉลียวแล้วล่ะก็ เช่นนั้นหลินเมิ้งหยาในเวลาเสมือนได้ถอดเปลือกนอกจอมปลอมออกทั้งหมดและคงเหลือไว้เพียงภาพลักษณ์ของหญิงสาวซึ่งมีชีวิตธรรมดาสามัญคนหนึ่ง
นอกจากเขาแล้ว คาดว่าทุกคนที่อยู่ที่นี่ล้วนมีชีวิตเรียบง่าย
หญิงสาวที่ทั้งโดดเด่นและงดงามร้องเรียกเจ้านายของตนเองด้วยความเป็นห่วง แต่ท่าทางการแสดงออกกลับสนิทสนมกันดั่งพี่น้อง
ที่นี่หาได้มีการแบ่งชนชั้นวรรณะ บรรยากาศอบอุ่น ทุกคนล้อมรอบหญิงสาวที่กำลังแย้มยิ้มกว้าง
ภาพบรรยากาศอันแสนอบอุ่นนี้ทำให้เขารู้สึกอิจฉาขึ้นมาเล็กน้อย
บางทีโลกใบนี้คงจะมีลูกรักของเทพสวรรค์อยู่จริงๆ สินะ
แม้แต่คุณชายผู้เพียบพร้อมเช่นเขายังรู้สึกว่าตนเองมิอาจเทียบกับพวกนางได้
นำยาสมุนไพรที่ท่านป้าป๋ายต้มไว้มาล้างหน้า อาการบวมแดงบนใบหน้าของหลินเมิ้งหยาพลันหมดไป
นี่เป็นอาการแพ้อย่างหนึ่ง แม้จะล้างไม่ออก แต่หลังจากนี้หนึ่งคืนก็จะหายไปเอง
ทว่าหญิงสาวผู้มีใบหน้างดงามจะปล่อยให้ใบหน้าของตนเองน่าเกลียดน่าชังอับอายผู้อื่นได้อย่างไร?
“ในที่สุดท่านก็กลับมา นายหญิง ท่านรู้หรือไม่ว่าพวกเราเป็นห่วงท่านมากขนาดไหน”
ป๋ายจื่ออาศัยความอายุน้อยที่สุดเข้าไปเกาะหลินเมิ้งหยาไม่ยอมปล่อย
นางเข้าไปกอดรัดแขนของหลินเมิ้งหยาเอาไว้
“ขอโทษ ข้าทำให้พวกเจ้าต้องเป็นห่วงแล้ว”
หลินเมิ้งหยาหลุบตา เอ่ยเสียงเบาเพื่อ
