บสุขของราชสำนัก แล้วทหารเล่า? หากไม่มีราษฎรคอยหล่อเลี้ยง หากมิได้รับการสนับสนุนจากปุถุชน ทั้งเสบียงหรือกำลังพลก็คงจะหมดไป เหตุใดตอนก่อตั้งบ้านเมืองจึงมีการยกเว้นภาษีและการเกณฑ์แรงงานเล่า? นั่นก็เพราะพวกเขากลัวการก่อจลาจลของประชาชน แต่พอมาวันนี้ราษฎรกำลังถูกข่มเหงจากทหารหลวงซึ่งมิต่างอันใดจากโจร หากข้าเดาไม่ผิด พวกคนของทางการเหล่านั้นเองก็เป็นคนของไท่จื่อใช่หรือไม่?”
คำพูดของหลินเมิ้งหยาทำให้ชิวอวี้เหม่อลอยอยู่นาน
เขาไม่ขยับเขยื้อน แต่ทำเพียงจ้องหลินเมิ้งหยานิ่ง ดวงตาเปล่งประกาย
เหตุใดเขาจึงคิดไม่ถึงกันนะว่าหลินเมิ้งหยาจะวางแผนได้อย่างแยบยลเช่นนี้
เขาเพียงพูดถึงทางการครั้งเดียวเท่านั้น หลินเมิ้งหยามิได้เค้นถาม ตอนแรกเขาคิดว่านางมิได้ใส่ใจ
แต่คิดไม่ถึงเลยว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนี้จะอยู่ในกำมือของนางหมดแล้ว
ถูกต้อง คนของทางการเป็นคนของไท่จื่อ แม้แต่ทหารหลวงเองก็เป็นพวกเดียวกัน
ในสายตาของคนในราชสำนัก คาดว่าพวกเขาจะต้องคิดว่าไท่จื่อไม่พึงพอใจที่คนของตนเองถูกตรวจสอบ ฉะนั้นจึงส่งทหารหลวงไปก่อเรื่องเช่นนี้
พฤติกรรมนี้คืออะไร? อาจเป็นความเอาแต่ใจขององค์ชายผู้สูงศักดิ์คนหนึ่งแต่เพียงเท่านั้น
ทว่าเขาเป็นถึงองค์รัชทายาท เป็นว่าที่ผู้สืบทอดบัลลังก์คนต่อไปของต้าจิ้นเชียวนะ!
เพียงตรวจสอบคนของเขาก็ถูกทหารหลวงเข้าปล้น นั่นมิเท่ากับว่าหากมีใครไม่เชื่อฟังคำสั่งของเขา ก็จะถูกเขากำจัดทิ้งหรอกหรือ?
