สียที เขารู้สึกได้เลยว่าขอบตาของตัวเองกำลังร้อนผ่าว
หลินเมิ้งหยาชำเลืองมองเขาโดยไม่พูดอะไร
หยิบชุดสีดำเข้าไปเปลี่ยน ก่อนเสี่ยวซีคนหนึ่งจะเดินออกมาปรากฏต่อหน้าชิวอวี้
ทว่าชุดสีแดงทับทิมที่นางเพิ่งถอดออกก็มีคนหยิบไปสวมทันที
ชิวอวี้เองก็เช่นเดียวกัน หลังจากเปลี่ยนชุดแล้ว ภายในห้องก็มีตัวตายตัวแทนสามคนนั่งอยู่ในห้อง ส่วนพวกเขาเข้าไปนั่งบนรถม้าขนย้ายสิ่งของและออกจากว่านหลิวถังเลขที่สิบสาม
ทว่าขณะที่พวกเขากำลังออกจากประตู ร่องรอยของเปลวไฟสีส้มพลันปรากฏขึ้นในสวน
ออกจากประตูคฤหาสน์ แต่หลินเมิ้งหยากลับไม่ตรงไปยังจวนอวี้
บรรยากาศชวนขนลุกบนถนนสายนี้ทำให้ขนแขนลุกชัน
รถม้าที่นางและชิวอวี้นั่งมีเพียงเก้าอี้ไม่กี่ตัวเท่านั้น
ตั้งแต่ช่วงเช้าจนกระทั่งตอนนี้ รถม้าคันนี้เข้าออกคฤหาสน์ไปแล้วสามครั้ง แม้ทุกครั้งจะถูกตรวจสอบ แต่คราวนี้กลับไม่เป็นเช่นนั้น
แต่เมื่อถูกเรียกตรวจสอบ พวกทหารหลวงแสดงสีหน้ารังเกียจพร้อมทั้งรีบไล่พวกเขาทั้งสองออกไปหลังจากเห็นใบหน้าของทั้งคู่
หลินเมิ้งหยาและชิวอวี้รีบก้มหน้าค้อมตัวแล้วกระโดดขึ้นรถม้า ก่อนจะขับออกไป
“คิดไม่ถึงเลยว่าวิธีนี้จะได้ผล แต่หากพวกเรายังทำเช่นนี้ต่อไป ตาและปากของพวกเราจะเบี้ยวและเอียงจริงๆ หรือไม่?”
คำพูดนี้เป็นของชิวอวี้ ทว่าใบหน้าของคุณชายผู้หล่อเหลากลับหายไป
กลายเป็นชายวัยกลางคนผิวดำถมึงทึง ริมฝีปากบิดเบี้ยวมีน้ำลายไหลตลอดเวลา
“วางใจเถิด หากข้ายังอยู่ ใ
