ือ? มาสิ จงใช้มีดของเจ้าแทงเข้ามาที่หัวใจของข้า! เข้ามา!”
ส่งเสียงแผดร้องด้วยความเย็นชาระคนเจ็บปวด
หลินเมิ้งหยาจ้องสตรีนางนั้นด้วยใบหน้าเย็นชาดุจน้ำแข็ง บาดแผลที่ได้รับยิ่งทวีความเจ็บปวดมากขึ้น
ในที่สุดความกระหายเลือดที่ถูกเก็บเอาไว้ในส่วนลึกของหัวใจพลันระเบิดออกจากแรงกระตุ้นที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า
นับตั้งแต่วันที่สกุลหลินก้าวเข้าสู่เส้นทางทางการทหาร ไม่ว่าหลินมู่จือหรือหลินหนานเซิงล้วนกลายเป็นเทพเจ้าแห่งความกล้าหาญ
แม้หลินเมิ้งหยาจะเป็นเพียงสตรี ทว่าความกล้าหาญที่ถูกปลูกฝังอยู่ในหัวใจมิอาจเปลี่ยนแปลงได้ นางเหมือนกับหลินมู่จื่อในข้อนี้
“ข้าไม่เข้าใจเลยว่าเพราะเหตุใดทุกคนจึงอยากสังหารข้านัก! หากโลกใบนี้ไม่ต้องการข้าแล้วล่ะก็ เช่นนั้นทำไมจึงให้ข้าข้ามภพมาอยู่ที่นี่เล่า?”
ย่างสามขุมเข้าหาผู้หญิงคนนั้น เห็นได้ชัดว่าฝ่ายตรงข้ามกำลังรู้สึกหวาดกลัว
ตอนแรกนางตั้งใจว่าจะมาปลิดชีพหลินเมิ้งหยา แต่หลังจากที่ได้เห็นนางจับมีดด้วยมือเปล่า ความเกลียดชังที่มีในหัวใจพลันแปรเปลี่ยนเป็นความหวาดกลัว
เหตุใดนางจึงมีดวงตาเย็นชาไร้หัวใจคู่นั้น!
เหมือน…เหมือนกับหลงเทียนอวี้ไม่มีผิด!
“พวกเจ้าต้องการชีวิตของข้า เช่นนั้นก็เข้ามาเถิด! ถึงอย่างไรข้าก็ไม่กลัวตายอยู่แล้ว แต่เพราะเหตุใดพวกเจ้าจึงต้องทำร้ายคนของข้าด้วย! ทั้งพี่เยว่ถิง เสี่ยวอวี้และชิงหู หากไม่ใช่เพื่อข้า เช่นนั้นพวกเขาคงมีโอกาสเลือกเส้นทางชีวิตที่
