นที่จะถวายคำนับ เหนียงเหนียงซึ่งขอบตาแดงก่ำพลันคุกเข่าต่อหน้านาง
“ขอบพระทัยชายาอวี้ยิ่งนัก อวี้จือมิรู้จะตอบแทนพระคุณเช่นไร”
อวี้จือ? หรือนางจะเป็นหนึ่งในสี่เสียนเฟยอู๋อวี้จือ?
รายชื่อของคนสำคัญในวังหลวงมีไม่มาก ฉะนั้นนางจะต้องเป็นเสียนเฟยอย่างแน่นอน
“เสียนเฟยเหนียงเหนียงลุกขึ้นเถิดเพคะ หม่อมฉันเพียงบังเอิญช่วยชีวิตองค์ชายสิบเอาไว้แต่เพียงเท่านั้น ยิ่งไปกว่านั้นหม่อมฉันและเขามีโชคชะตาต้องกัน บางทีอาจเป็นพรหมลิขิต”
หลินเมิ้งหยารีบเข้าไปประคองเสียนเฟยลุกขึ้น เมื่อสองเดือนก่อนสนมคนนี้โด่งดังมาก ซ้ำสกุลของนางยังมีความสัมพันธ์อันดีกับสกุลซ่างกวน ทว่าวันนี้กลับเกิดเรื่องกับลูกชายตนเอง
เกรงว่านางจะต้องร้อนใจยิ่ง
เสียนเฟยเห็นท่าทางมีสัมมาคารวะของหลินเมิ้งหยา ซ้ำก่อนหน้านางยังช่วยชีวิตลูกชายตนเองเอาไว้ ดังนั้นความรู้สึกดีที่มีต่อหลินเมิ้งหยาจึงเพิ่มขึ้นหลายเท่า
“ชายาอวี้งดงามและฉลาดเฉลียว เมื่อก่อนข้าเพียงแต่ได้ยินคำบอกเล่าเรื่องนี้ แต่ดูเหมือนตอนนี้คำชื่นชมเหล่านั้นจะน้อยไปเสียด้วยซ้ำ”
ประคองเสียนเฟยนั่งลงบนตำแหน่งประธาน หลินเมิ้งหยานั่งลงตำแหน่งถัดไป
“ขอเพียงองค์ชายสิบไม่เป็นอะไรก็พอแล้วเพคะ ตอนนี้ฟ้ามืดแล้ว หม่อมฉันไม่อยากรบกวนเหนียงเหนียง เช่นนั้นขอทูลลา”
มองดูหลินเมิ้งหยาที่คิดจะกลับไป เสียนเฟยเหนียงเหนียงรีบร้องเรียกนางไว้ ก่อนจะแสดงสีหน้าเชิงขอโทษ
“ยุ่งวุ่นวายอยู่นานจนข้าลืมเรื่องเวล