าไปเสียสนิท ตอนนี้ประตูวังน่าจะปิดแล้ว เช่นนั้นคืนนี้เจ้าพักที่นี่สักคืนหนึ่งเถิด พรุ่งนี้เช้าข้าจะสั่งให้คนไปส่งพวกเจ้ากลับดีหรือไม่?”
หลินเมิ้งหยาและป๋ายซูสบตากัน เช่นนั้นก็ดีเหมือนกัน หากนางไปปลุกให้คนมาเปิดประตู เกรงว่าจะมีคนรู้เรื่องที่นางหายตัวออกมาในค่ำคืนนี้
เสียนเฟยเหนียงเหนียงดีใจเป็นอย่างมาก นางรีบสั่งให้นางในไปตระเตรียมห้องนอนให้หลินเมิ้งหยา
ตำหนักรองข้างหย่งเหอดีกว่าเรือนเล็กที่นางอาศัยอยู่มาก ของทุกอย่างล้วนใหม่เอี่ยม ข้าวของเครื่องใช้หรูหรางดงาม สมแล้วที่นางเป็นถึงหนึ่งในสี่เสียนเฟย
หลินเมิ้งหยาและป๋ายซูอาบน้ำเปลี่ยนชุดนอน ก่อนจะกระซิบคุยกัน
“นายหญิง วันนี้ท่านดูออกได้อย่างไรว่าคนคนนั้นประสงค์ร้ายต่อองค์ชายน้อย?”
สายตาของป๋ายซูเปี่ยมไปด้วยความสงสัย
“เจ้าลองตรองดูเถิด ตำหนักหย่งเหองดงามหรูหรา เครื่องแต่งกายของอิงฮวาเองก็หรูหราไม่ต่างกัน ในวังหลวงแห่งนี้จะมีนางในที่มีชาติกำเนิดสูงส่งด้วยกระนั้นหรือ? แม้จะมีแต่นางสวมใส่ชุดธรรมดา แล้วเหตุใดนางจึงสวมใส่กำไลหยกล้ำค่าได้เล่า? วังหลวงมีกฎระเบียบเข้มงวด แค่ปิ่นเงินก็นับว่าเป็นของมีราคามากแล้ว แม้จะเป็นของที่เจ้านายให้ แต่ก็ราคาสูงเกินไป ยิ่งไปกว่านั้นเหตุใดนางจึงมาเปิดประตูด้วยตัวเอง? อีกทั้งอิงฮวายังไม่มีท่าทีสนิทสนมกับนางเลยแม้แต่น้อย หากนางเป็นนางในคนโปรดของเสียนเฟยเหนียงเหนียง เช่นนั้นอิงฮวาจะต้องคุ้นหน้าคุ้นตาเป็นอย่างดี
