บนิสัยไม่ดีของป๋ายซ่าวมาแล้วแน่ๆ เฮ้อ พวกเจ้าติดตามคุณหนูผู้แสนใจดีอย่างข้ามาตั้งนาน เหตุใดจึงไม่เลียนแบบนิสัยดีๆ เช่นข้ากันนะ? หรือตำหนักหลิวซินของข้าจะมีปีศาจจิ้งจอกอาศัยอยู่กัน?”
หลินเมิ้งหยาเอ่ยเรียกร้องความสนใจ ป๋ายซูรีบหันไปถลึงตาใส่นาง ทว่าบรรยากาศในเวลานี้กลับอบอุ่นกว่าเมื่อครู่หลายเท่าตัว
ยกน้ำชาให้แก่หลินเมิ้งหยา ก่อนจะรับฟังคำพูดของนาง
“ข้ารู้ว่าเจ้ากำลังคิดอะไร พวกนางทั้งสองเป็นคนที่ถูกส่งมาสอดแนมไม่ผิดแน่ แต่ถึงแม้พวกเราจะไล่พวกนางทั้งสองคนออกไป ทว่าฮองเฮาจะต้องหาวิธีการส่งคนใหม่มาอยู่ดี หากพวกเราเจอคนที่ฉลาดเฉลียวเจ้าเล่ห์ยิ่งกว่าพวกเราอีกจะทำเช่นไรเล่า?”
เพราะเหตุนี้บริเวณรอบๆ เรือนจึงไม่มีใครคอยจับตามอง
การกระทำของนางทุกอย่างล้วนอยู่ในสายตาของฮองเฮา
ภายในสำนักหมอหลวงมีแต่คนของฮองเฮาอยู่เต็มไปหมด อาจพูดได้ว่าไม่ว่านางจะทำอะไร ทุกสิ่งทุกอย่างย่อมตกอยู่ในสายตาของฮองเฮาเสมอ
ในเมื่อไม่อาจหลบซ่อนได้ เช่นนั้นเปิดอกและแสดงให้นางเห็นไปเลยดีกว่า ในทางกลับกันนางอาจจะหลงกลและมองไม่ออกว่าตนเองกำลังคิดทำสิ่งใด
“นายหญิงพูดมีเหตุผล ข้าคิดไม่รอบคอบเอง เรื่องที่เกิดขึ้นในสำนักหมอหลวงวันนี้คงทำให้พวกนางหวาดผวาไม่น้อย”
ป๋ายซูเอ่ยพลางกระหยิ่มยิ้มย่อง นางเองก็เพิ่งจะเคยเห็นวิชาควบคุมเข็มเช่นกัน คิดไม่ถึงเลยว่านายหญิงจะรู้จักวิชาลับเช่นนี้
“เฮ้อ เจ้าคงยังไม่รู้ว่าความซวยกำลังจะมาเยือนเราแ
