มือนพวกนางจะมีความสัมพันธ์อันดีกับหลงเทียนอวี้จริงๆ
มิเช่นนั้นราชวงศ์จะส่งพวกนางเข้ามาจัดการแสดงอย่างนั้นหรือ?
ที่แท้ก็ตกหลุมรักกันนี่เอง เขาคงไม่อยากทำให้คุณชายเหมยต้องเสียใจ
หลังจากเห็นสีหน้าที่เปลี่ยนไปของหลินเมิ้งหยา หลงชิงหานรู้สึกว่าตัวเองทำพลาดไปแล้ว เขารู้ความสัมพันธ์ระหว่างพี่สามกับร้านเป่ยโหลวดี
แต่เมื่อเห็นท่าทางของหลินเมิ้งหยา เขาอดที่จะนึกสนุก ขึ้นมาไม่ได้ หรือพี่สะใภ้สามจะไม่รู้ว่าเจ้าของร้านเป่ยโหลวที่แท้จริงคือใคร?
“ข้ารู้ว่าเขาชอบคุณชายเหมย ข้ารู้ดีว่าสักวันหนึ่งคุณชายเหมยจะต้องถูกรับตัวเข้ามาอยู่ในจวน ข้าหาใช่คนใจแคบ พวกเขามีความสัมพันธ์อันดีต่อกัน ข้าจะจดจำเรื่องนี้เอาไว้ ข้าไม่แสดงความเห็นแก่ตัวอย่างแน่นอน”
คำพูดนี้เจืออารมณ์คุกรุ่นอย่างเห็นได้ชัด ต่อให้หลงชิงหานโง่ก็ยังดูออกว่าหลินเมิ้งหยากำลังหึง
เอ๋? ความสัมพันธ์อันดี? นี่มันเรื่องอะไรกัน?
หลงชิงหานรู้สึกสนใจเป็นอย่างมาก ตอนแรกเขาคิดว่าคนอย่างพี่สะใภ้สามจะต้องไม่รู้จักความรู้สึกหึงหวง แต่คิดไม่ถึงเลยว่าหญิงสาวผู้ฉลาดเฉลียวคนนี้จะเกิดอารมณ์หึงหวงขึ้นมาเช่นนี้
“พี่สะใภ้สามมิได้โกรธจริงหรือ?”
หลงชิงหานอดที่จะแกล้งหลินเมิ้งหยาไม่ได้ สวรรค์โปรด ในที่สุดก็มีเรื่องที่ทำให้พี่สะใภ้สามมาดหลุดได้ เพียงได้เห็นปฏิกิริยาของนาง ปีศาจร้ายที่อยู่ในหัวใจของหลงชิงหานพลันตื่นขึ้น
“โกรธ? ข้าจะโกรธเรื่องอะไรกันเล่า? หากเจ้าว่างมา
