ที่เตรียมเอาไว้ใกล้จะส่งมาถึงแล้ว อีกไม่นานเจ้าจะได้กลายเป็นพระสนมเต๋อเฟยสมใจ”
ใบหน้าสองคนที่เหมือนกัน คนหนึ่งหดตัวคุกเข่าอยู่บนพื้น อีกคนสวมใส่ชุดหรูหรานั่งอยู่บนเตียงด้วยท่วงท่าสง่างาม แต่หากลองสังเกตให้ดีจะเห็นได้ถึงความแตกต่าง
สีหน้าของจิ้งเยว่ซึ่งกำลังคุกเข่าอยู่บนพื้นแปลกประหลาดไม่เป็นธรรมชาติ ทว่าแม้จิ้งเยว่ที่สวมชุดของพระสนมเต๋อเฟยจะมีใบหน้าขาวซีดเล็กน้อย แต่กลับดูเป็นธรรมชาติ
พระสนมเต๋อเฟยคุกเข่าลง ดวงตาคู่สวยแสดงท่าทางหยิ่งผยอง ยื่นมือเข้าไปเชยคางจิ้งเยว่ที่กำลังคุกเข่าอยู่บนพื้น
“จิ่นเยว่ เจ้ากับข้าเป็นพี่น้องกันมานานหลายปี คิดไม่ถึงเลยว่าตอนนี้พวกเราจะต่างกันราวฟ้ากับเหว ข้ารู้ว่าเจ้าต้องการหาโอกาสบอกอวี้เอ๋อร์ว่าข้าหาใช่แม่แท้ๆ ของเขา ช่างซื่อสัตย์เหลือเกิน แต่น่าเสียดาย ชีวิตของนังแพศยาอยู่ในกำมือของข้า หากเจ้าปากโป้ง นังแพศยานั่นต้องตาย”
จิ้งเยว่ ไม่สิ ต้องพูดว่าจิ่นเยว่ที่สวมหน้ากากหนังมนุษย์ของจิ้งเยว่ปล่อยให้น้ำตารินไหล ความเจ็บปวดถาโถมเข้ามา
“จิ้งเยว่ พวกเราอยู่รับใช้คุณหนูมาตั้งแต่เด็ก แม้จะอยู่ในฐานะนายบ่าว แต่ถึงกระนั้นก็รักใคร่เสมือนพี่น้อง คุณหนูดีกับเจ้ามาก เหตุใด…เหตุใดเจ้าจึงหักหลังคุณหนูเช่นนี้?”
จิ่นเยว่พยายามแย้งเรียกสติของจิ้งเยว่
“พี่น้อง? ฮ่า ฮ่า ฮ่า หากเป็นพี่น้องกันจริง เหตุใดนางจึงแย่งตำแหน่งของข้าไป! พระสนมเต๋อเฟย? น่าขันเหลือเกิน! เจ้ารู้หรือไม
