ัยยิ่งเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ
นับตั้งแต่วันที่พระสนมเต๋อเฟยออกมาจากวัง นางเปลี่ยนไปเป็นคนละคน ยิ่งไปกว่านั้น แต่ก่อนนางยังเคยได้กลิ่นของยาพิษบนร่างของพระสนมเต๋อเฟยอีกด้วย
แต่ตอนนี้นางกลับไม่ได้กลิ่นเลยแม้แต่น้อย ยิ่งไปกว่านั้น คนปกติทั่วไปไม่มีทางเปลี่ยนทัศนคติง่ายๆ เช่นนี้แน่
นางเคยสงสัยว่าพระสนมเต๋อเฟยคนนี้อาจเป็นคนอื่นปลอมตัวมา แต่ทั้งการกระทำและน้ำเสียงล้วนมิแตกต่างกันเลยแม้แต่เพียงนิดเดียว
ตกลงมีเรื่องอะไรที่นางยังไม่รู้กันนะ?
“นายหญิง วังหลวงส่งเงินมาให้เจ้าค่ะ ท่านจะดูด้วยตนเองหรือไม่?”
ป๋ายซ่าวยกหีบเงินเข้ามา หลินเมิ้งหยาชายตามอง เงินเหล่านั้นมีมากพอควร แต่ถึงกระนั้นก็เป็นเพียงการจัดสรรปันส่วนอย่างเท่าเทียมกันขององค์ชายเพียงเท่านั้น ถึงอย่างไรฮองเฮาและไท่จื่อก็ไม่มีทางให้เงินมากมายมหาศาลแก่หลงเทียนอวี้อย่างแน่นอน ขี้งกชะมัด
“เจ้าเอาไปนับเถิด ข้าคงไม่ไปดูแล้วล่ะ วันมะรืนก็ถึงงานเลี้ยงในวังหลวงแล้ว พวกเจ้าไปกับข้าก็แล้วกัน หลังจากปีใหม่ ข้าคงต้องเข้าวังหลวง เมื่อถึงเวลานั้น นอกจากป๋ายซู พวกเจ้าอีกสามคนที่เหลือจงไปอยู่ที่ร้านยาสามสหายเถิด”
ป๋ายจื่อที่กำลังยกน้ำชามาให้หลินเมิ้งหยาถึงกับตกตะลึง มิใช่เพียงนาง นอกจากป๋ายซูแล้ว อีกสองคนที่เหลือเองก็ตกตะลึงเช่นเดียวกัน
“เข้าวัง? นายหญิง หากท่านต้องเข้าวัง เช่นนั้นพาพวกเราทั้งสามไปกับท่านด้วยเถิด คนในวังหลวงล้วนไม่ประสงค์ดีกับท่าน หากพวก
