ูบนางเล่นอีก
ชิ! เขาเห็นนางเป็นตัวอะไร
เดินกลับไปยังตำหนักของตัวเองด้วยท่าทางโกรธเกรี้ยว ก่อนจะแสดงสีหน้าเคร่งขรึมขณะเอ่ยกับป๋ายจื่อ
“นับแต่นี้เป็นต้นไปจงใส่พริกในอาหารของท่านอ๋องทุกจาน!”
เขาชอบหญิงสาวเผ็ดร้อนมิใช่หรือ? ดี เช่นนั้นนางจะให้เขากินเผ็ดเสียให้หนำใจ
ป๋ายจื่อผงะ ก่อนจะก้มหน้ามองขนมเถาซูในมือของตนเอง จากนั้นเงยหน้าขึ้นมองประตูห้องที่ถูกปิดสนิทอีกครั้ง
นายหญิงโกรธใครมานะ?
หลังจากเกิดเรื่องที่สวนวันนั้น หลินเมิ้งหยาขังตัวเองอยู่แต่ในห้องทุกวันไม่ยอมออกมา แน่นอนว่านี่คือสิ่งที่คนภายนอกเห็น
แต่ในความเป็นจริง หยุนจู๋มักจะแอบมารับนางออกไปยังกลุ่มสามสหายนอกเมือง
อีกเพียงสามวันก็จะถึงวันสิ้นปีแล้ว ไม่ว่าเซียนเซิงหรือหม่าถุยต่างอยากกลับบ้านกันทั้งสิ้น นางสั่งซื้อของขวัญจำนวนมากเพื่อมอบให้พวกเขานำกลับบ้านไปด้วย
ส่วนคนที่ไม่มีที่ไป นางจัดการเรื่องที่พักให้พวกเขาเหล่านี้ คฤหาสน์แห่งนั้นมีห้องหับมากเพียงพอสำหรับทุกคน
แม้สายลมหนาวภายนอกจะกระโชกแรง แต่ห้องของนางกลับอุ่นและเงียบสงบ
คนในกลุ่มสามสหายไม่มีใครกล้าย่างกรายเข้ามาในบริเวณที่พักของนาง เหตุเพราะโทษที่พวกเขาจะได้รับคือความตาย ดังนั้นจึงไม่มีใครกล้าเข้ามายุ่มย่าม
เหล้าเลิศรสหอมหวานทำให้หลินเมิ้งหยาเมามาย
นั่งอยู่บนตั่ง นางมิต่างอันใดจากแมวที่ถูกมอมเหล้า ชิงหูนั่งอยู่ตรงหน้านาง เผยสีหน้าเอ็นดู
“เจ้านี่หนา เจ้าเกลียดพวกขี้เมาที่สุดมิ
