้งหยาสั่งให้ป๋ายจีต้มน้ำแกงบำรุงร่างกายให้หลงเทียนอวี้ จากนั้นนางคิดจะมาสอบถามการตัดสินใจของเขา
ทว่าเพียงเดินผ่านประตูเข้ามา นางก็ได้เห็นเกี้ยวเล็กวางอยู่หน้าห้องอ่านหนังสือ
ชำเลืองมองอยู่หลายครั้ง แม้จะไม่ใช่เกี้ยวราคาแพง แต่กลับมีลวดลายงดงาม
ดูเหมือนจะเป็นเกี้ยวของผู้หญิงไม่ผิดแน่
ความสงสัยพลันปรากฏขึ้นในใจ หรือจะมีแขกพิเศษมา?
ตอนที่หลินเมิ้งหยาคิดจะเดินเข้าไป เสียงจากภายในพลันลอดออกมา นางเหลือบมอง ก่อนจะได้เห็นเงาของคนคู่หนึ่งในห้องอ่านหนังสือ
แม้จะมองไม่เห็นใบหน้าของเงาที่ปรากฏ แต่นอกจากหลงเทียนอวี้แล้ว จะยังมีใครกล้าก่อความวุ่นวายในห้องอ่านหนังสือแห่งนี้อีกหรือ
แม้จะไม่รู้ว่าหญิงสาวฝ่ายตรงข้ามคือใคร แต่ดูเหมือนนางจะเป็นหญิงสาวร้อนแรง เหตุเพราะนางเป็นฝ่ายจู่โจมเข้าหาหลงเทียนอวี้ก่อน !
อีกทั้ง…ยังช่วยหลงเทียนอวี้ถอดเสื้อผ้า
หลินเมิ้งหยารู้สึกได้ว่าใบหน้าของตนกำลังร้อนผ่าว ทั้งตกใจ โกรธเกรี้ยว ซ้ำยังผิดหวัง
หยาดน้ำตาเกือบจะรินไหลออกมา ทว่าหลินเมิ้งหยาพยายามกล้ำกลืนฝืนทน
“ไป ! พวกเรากลับ ! ต่อจากนี้ไปห้ามมิให้ใครมาเหยียบตำหนักฉินหวู่เป็นอันขาด”
หลงเทียนอวี้ตัวดี ! หลินเมิ้งหยาสบถด่าเขาในใจ นางอุตส่าห์วางแผนแทนเขา ช่วยคิดทุกอย่างแทนเขา ต้มน้ำแกงบำรุงร่างกายให้เขาดื่ม แต่ใครจะรู้….ใครจะรู้ว่าเขาจะกอดรัดฟัดเหวี่ยงกับผู้หญิงในห้องอ่านหนังสือ !
ทั้งที่มักแสดงท่าทางเย็นชา แต่ใครจะคิดเล่
