วี้ในใจ
หัวใจเจ็บปวดเหลือเกิน ตอนนี้นางเพิ่งจะเข้าใจความรู้สึกของคนหัวใจแหลกสลายเพราะความรัก
หัวใจเสมือนถูกบีบเค้น เจ็บปวด เจ็บปวดจนแทบจะกรีดร้องออกมา
จู่ๆ เรดาร์ที่เคยเงียบสงบพลันส่งเสียงร้องเตือนขึ้นมา หลินเมิ้งหยารู้สึกปวดศีรษะเป็นอย่างมาก
“อารมณ์ของคุณแปรปรวนมากเกินไป ขอแนะนำให้คุณปรับสมดุลของลมหายใจเพื่อป้องกันมิให้ร่างกายเกิดความผิดปกติ”
เสียงเย็นชาของเครื่องจักรร้องเตือนในสมองหลินเมิ้งหยา
หลังจากตื่นตกใจและนิ่งไปอยู่สักพัก หลินเมิ้งหยาเพิ่งรู้ว่าเรดาร์สามารถวิเคราะห์ร่างกายของนางได้
หลับตาลง รวบรวมสมาธิ พยายามนึกภาพเรดาร์ในสมองให้กลายเป็นหน้าจอคอมพิวเตอร์
“ติ๊ง” เสียงดังขึ้น ราวกับว่าหลินเมิ้งหยากำลังเปิดเครื่อง จู่ๆ ดวงตาเปล่งประกาย ราวกับได้เปิดการทำงานของเครื่องคอมพิวเตอร์เรียบร้อยแล้ว
“สวัสดี ยินดีต้อนรับเข้าสู่ระบบค้นหาอัตโนมัติ ได้โปรดใส่รหัสผ่านเพื่อทำการปลดล็อคเครื่องมือ”
โอ้ มาย ก็อด หลินเมิ้งหยาเกือบส่งเสียงอุทานออกมา นี่มันอะไรกันเนี่ย ? มีใครสามารถบอกนางได้หรือไม่ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น
