กข้าจะรีบไปเตรียมให้ท่านทันที แต่ถ้าหากที่ร้านไม่มียาชนิดนั้น เพียงท่านเอ่ยชื่อยามา พวกข้าจะพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อเสาะหามาให้ได้”
พนักงานใหม่คนนี้มิได้คุยโวโอ้อวดเลยแม้แต่น้อย
เหตุเพราะร้านยาสามสหายมีเครือข่ายการรวบรวมจัดเก็บยาที่ค่อนข้างกว้างขวาง ตอนนี้ร้านขายยาร้านนี้จึงกลายเป็นร้านยามีชื่อเสียงที่สุดในเมืองหลวง
หลินเมิ้งหยาหัวเราะ มองสำรวจพนักงานใหม่ตรงหน้า
มีมารยาทและใจรักการบริการ ไม่แบ่งชนชั้นหรือถือตัว เขาเป็นคนมีไหวพริบ ดูเหมือนท่านลุงและท่านป้าป๋ายจะมีสายตาอันแหลมคมยิ่งนัก
กระแอมเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ย
“ที่ข้าเดินทางมาในครั้งนี้ก็เพราะต้องการทำการค้าใหญ่ ไม่ทราบว่าเถ้าแก่และเถ้าแก่เนี้ยสะดวกออกมาพบข้าหรือไม่?”
เพียงหลินเมิ้งหยาเอ่ยถึงเถ้าแก่ สีหน้าของพนักงานเริ่มแสดงออกถึงความลำบากใจ
แต่ถึงกระนั้นเขาก็เป็นคนมีไหวพริบ ดังนั้นจึงโค้งตัวลง ก่อนจะเอ่ย
“ทั้งที่คุณลูกค้าพูดขนาดนี้ ข้าควรจะรับปากจึงจะถูก แต่เจ้าของร้านของข้ามีงานที่ต้องทำจึงมิอาจปลีกตัวออกมาพบท่านได้ หากท่านมีเรื่องด่วนจริงๆ เช่นนั้นท่านเขียนที่อยู่จวนเอาไว้ให้ข้าน้อยได้หรือไม่ หากเจ้าของร้านเสร็จงานเมื่อใด พวกเขาอาจจะไปพบท่านที่นั่น ไม่ทราบว่าท่านลูกค้าสะดวกหรือไม่ขอรับ?”
พนักงานเอ่ยออกมาด้วยความจริงใจ ซ้ำยังคิดหาเหตุผลอย่างครอบคลุม ไม่ว่าลูกค้าคนไหนก็คงเถียงเขาไม่ได้
“เป็นพนักงานที่ไม่ได้เรื่องเลยจริงๆ เจ้าข
