ุกข์ทรมาน
เมื่อลองชั่งข้อดีข้อเสียดูแล้ว นางคิดว่าการที่เสี่ยวอวี้กลับไปอาจเป็นจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลง
ชิงหูเล่าว่าราชสำนักกำลังวางแผนคัดเลือกหมอมีที่ชื่อเสียงทั่วทั้งอาณาจักร ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าท่านพ่อกำลังร่วมมือกับเหล่าขุนนางในราชสำนักเพื่อเปิดโอกาสให้นางเข้าวัง
ฮองเฮาจะต้องต่อต้านเรื่องนี้อย่างแน่นอน เหตุเพราะนางเองก็จะเป็นหนึ่งในหมอเหล่านั้น
หากมีใครรู้เรื่องของเสี่ยวอวี้เข้า เกรงว่าจะมิเป็นผลดีต่อตัวนาง
ไม่ว่าจะต้องเผชิญหน้ากับพยัคฆ์หรือมังกร นางก็ต้องจัดการเรื่องทุกอย่างด้วยตนเอง นางเชื่อว่าเสี่ยวอวี้จะต้องไม่เดินหน้าเข้าหาความตายอย่างแน่นอน
หลังจากทำใจให้สงบนิ่งลง นางเพิ่งพบว่าตนเองกำลังซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดของหลงเทียนอวี้
ขยับตัวออกด้วยความเขินอาย ใบหน้าแดงระเรื่อชวนมอง
ชำเลืองมองหลงเทียนอวี้เล็กน้อย ดูเหมือนตั้งแต่วันที่ได้เข้ามาอยู่ตำหนักเดียวกัน ความสัมพันธ์ระหว่างนางและเขาดีขึ้นมากเรื่อยๆ หลินเมิ้งหยาไม่รู้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างเราทั้งคู่จะเรียกว่าความรักได้หรือไม่
ตกลงนี่มันอะไรกันแน่? แต่งก่อนแล้วค่อยรักกันอย่างนั้นหรือ?
ชักแขนของตนเองกลับ หลงเทียนอวี้รู้สึกไม่อยากห่างจากนาง
ใช่ว่าเมื่อก่อนจะไม่มีหญิงสาวเข้ามาเสนอตัวให้กับเขา แต่ถึงกระนั้นยังไม่ทันที่จะเข้ามาแนบชิด เขาก็โยนพวกนางออกไปไกลแล้ว
ทว่าเมื่อหญิงสาวตัวนุ่มนิ่มดันตัวออกจากวงแขนของเขา หัวใจพลันรู้สึกเคว้งคว้
