้ชิดผู้เป็นนาย พวกมันรีบส่ายหางดุกดิก ก่อนจะฟุบหน้าลงแนบเท้าของหลินเมิ้งหยา
“น่าตกใจเหลือเกิน ทั้งที่ท่านป๋ายหลี่ดูไม่มีพิษภัยใดๆ เลยแม้แต่น้อย เหตุใดจิตใจถึงโหดเหี้ยมอำมหิต หากมิใช่เพราะไหวพริบของนายหญิง เกรงว่าวันนี้จะต้องเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นอย่างแน่นอน”
ป๋ายซ่าวตบหน้าอกของตนเอง ปกติแล้วนางต้องจัดการงานภายในจวน ดังนั้นจึงได้มีโอกาสทำความรู้จักกับพวกป๋ายหลี่อู๋เฉิน
ปกติแล้วเขามักแสดงท่าทางอ่อนโยนและสง่างาม หาได้ทำอะไรเกินเลยไม่ แต่คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะเป็นคนเจ้าเล่ห์เช่นนี้
ราวกับว่าป๋ายซูนึกอะไรขึ้นมาได้
“เพราะเหตุนี้ช่วงก่อนพวกคนชั่วจึงพุ่งเป้ามาที่นายหญิง หากมิใช่เพราะชิงหูและนายน้อยอวี้ทำการคุ้มครองตำหนักอย่างเข้มงวดแล้วล่ะก็ คนเหล่านี้จะต้องสบโอกาสทำร้ายนายหญิงอย่างแน่นอน”
คำพูดของป๋ายซูทำให้แผ่นหลังของหลินเมิ้งหยามีเหงื่อผุดพราย
นางรู้เพียงว่าป๋ายหลี่อู๋เฉินเกลียดชังนาง แต่คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะใจกล้าบ้าบิ่นถึงขั้นส่งคนมาฆ่านาง
ตอนนี้กลุ่มสามสหายรวบรวมกำลังพลได้มากพอตัวแล้ว คาดว่าถึงเวลาที่จะต้องหางานให้พวกเขาทำแล้ว
ตอนนี้ป๋ายหลี่อู๋เฉินหนีรอดไปได้ ไม่รู้ว่าเป็นตายร้ายดีเช่นไร ต่อให้เขายังมีชีวิตรอด แต่สุดท้ายก็กลายเป็นคนไร้ประโยชน์อยู่ดี แม้คนผู้นี้จะทำอะไรเกินขอบเขตไปบ้าง แต่ถึงกระนั้นเขาก็อยู่รับใช้หลงเทียนอวี้มานานหลายปี
แม้ชายผู้นี้จะกุมความลับเอาไว้มากมาย แต่นั่นก็กลายเป็น
